Badanie samopodobieństwa obrazów metodą analizy fraktalnej

Ocena stopnia złożoności badanych obrazów może być realizowana m.in. za pomocą analizy fraktalnej, która dostarcza miary ilościowej w postaci wymiaru fraktalnego. Parametr ten jest ściśle powiązany z wykładnikiem Hursta, opisującym poziom samopodobieństwa obrazu. W artykule zaprezentowano wyniki ba...

Full description

Saved in:
Bibliographic Details
Main Author: Zbigniew Omiotek
Format: Article
Language:English
Published: Akademia Zamojska 2011-05-01
Series:Barometr Regionalny
Subjects:
Online Access:https://czaz.akademiazamojska.edu.pl/index.php/br/article/view/1352
Tags: Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
Description
Summary:Ocena stopnia złożoności badanych obrazów może być realizowana m.in. za pomocą analizy fraktalnej, która dostarcza miary ilościowej w postaci wymiaru fraktalnego. Parametr ten jest ściśle powiązany z wykładnikiem Hursta, opisującym poziom samopodobieństwa obrazu. W artykule zaprezentowano wyniki badań samopodobieństwa obrazów występujących w naturze, przedstawiających efekty działalności człowieka oraz tekstur, podczas których do szacowania wymiaru fraktalnego zastosowano metodę pudełkową. Uzyskane wyniki pokazały, iż parametr Hursta może być stosowany do klasyfikacji obrazów należących do takich kategorii, które wykorzystano do badań.
ISSN:2956-686X