مجازها در زبان و ادبیات آلمانی و فارسی
مجاز به معنای به کارگیری کلمه و کلام در معنای غیرحقیقی، از جمله مقولاتی است که در زبان و ادبیات همه ملل دیده میشود؛ اما تمامی شیوههای به کارگیری واژه و سخن که در یک زبان و ادبیات به عنوان مجاز تلقی میگردند، در زبان و ادبیات دیگر الزاماً به عنوان مجاز شناخته نمیشوند و در مواردی میان مجازهای شنا...
Saved in:
| Main Author: | |
|---|---|
| Format: | Article |
| Language: | fas |
| Published: |
University of Tehran
2008-02-01
|
| Series: | پژوهش ادبیات معاصر جهان |
| Subjects: | |
| Online Access: | https://jor.ut.ac.ir/article_19146_4280ab8a5dbcfb4a11ec53bd307d8557.pdf |
| Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
| Summary: | مجاز به معنای به کارگیری کلمه و کلام در معنای غیرحقیقی، از جمله مقولاتی است که در زبان و ادبیات همه ملل دیده میشود؛ اما تمامی شیوههای به کارگیری واژه و سخن که در یک زبان و ادبیات به عنوان مجاز تلقی میگردند، در زبان و ادبیات دیگر الزاماً به عنوان مجاز شناخته نمیشوند و در مواردی میان مجازهای شناخته شده نیز شباهتها و تفاوتهایی وجود دارد. در زبان و ادبیات آلمانی ?? گونه مجاز تمیز داده میشود: استعاره، مجاز مرسل [کیفی]، مجاز مرسل علّی، مجاز مرسل کمّی، دگرگویی، دگرگویی خاص و عام، وارونهگویی، بزرگنمایی، کوچکنمایی، تأکید [روی معنای نهفته] ؛ درحالیکه در زبان و ادبیات فارسی از 2 تا ? مجاز: تشبیه، استعاره، مجاز مرسل، کنایه سخن گفته میشود. در این مقاله به بررسی مجازها در زبان و ادبیات آلمانی و فارسی پرداخته میشود که در حقیقت به شکلی نیز بررسی مجازها در زبان و ادبیات مغربزمین و مشرقزمین خواهد بود. |
|---|---|
| ISSN: | 2588-4131 2588-7092 |