نمود «شخص» به عنوان یک مقولة دستوری در افعال روسی
فعل زبان روسی، گونهای از کلام است، که ویژگیهای دستوری متعددی را بیان میکند، و به لحاظ این ویژگیهای دستوری- نحوی و چگونگی بیان شخص، آن را به گروه افعال شخصدار و افعال بدون شخص دستهبندی میکنند. تفاوت این دو گروه فعلی، در بیان یا عدم بیان ویژگیهای دستوری شخص است. هدف از این پژوهش، بررسی ابزار ب...
Saved in:
| Main Author: | |
|---|---|
| Format: | Article |
| Language: | fas |
| Published: |
University of Tehran
2008-11-01
|
| Series: | پژوهش ادبیات معاصر جهان |
| Subjects: | |
| Online Access: | https://jor.ut.ac.ir/article_27282_06c8acc9c3a1f0d050712a3fb7262cac.pdf |
| Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
| Summary: | فعل زبان روسی، گونهای از کلام است، که ویژگیهای دستوری متعددی را بیان میکند، و به لحاظ این ویژگیهای دستوری- نحوی و چگونگی بیان شخص، آن را به گروه افعال شخصدار و افعال بدون شخص دستهبندی میکنند. تفاوت این دو گروه فعلی، در بیان یا عدم بیان ویژگیهای دستوری شخص است. هدف از این پژوهش، بررسی ابزار بیان مقولة شخص در گزارههای فعلی جملات روسی است. معنی دستوری شخص را گاهی وندهای فعلی بیان میکنند، که در این صورت، ابزار بیان معنی شخص دستوری است، و زمانی عناصر دیگر جمله، یعنی ضمایر شخصی، یا اسامی، این معنی را به فعل میدهند، که آن را ابزار لغوی مینامیم. در زبان روسی ابزار لغوی در بیان این معنی نقش بسیار مهمی دارند، زیرا در برخی شرایط، مثلاً نبودن فاعل ظاهری در جمله وندهای (شناسههای) فعلی، معنی واقعی شخص را نشان نمیدهند و در معنای مجازی به کار میروند. |
|---|---|
| ISSN: | 2588-4131 2588-7092 |