Świat symulowany, czyli zabawy niesfornej Loli
Bartkowska twierdzi, że film Toma Tykwera Biegnij Lola, biegnij został zrealizowany w formie gry komputerowej. Cykliczność i powtarzalność zdarzeń to cechy reprezentowanej rzeczywistości. Nic nie jest ostateczne, a sami bohaterowie mogą wpływać na bieg wydarzeń, choć są jedynie marionetkami w rękach...
Saved in:
| Main Author: | |
|---|---|
| Format: | Article |
| Language: | English |
| Published: |
Institute of Art of the Polish Academy of Sciences
2002-06-01
|
| Series: | Kwartalnik Filmowy |
| Subjects: | |
| Online Access: | https://czasopisma.ispan.pl/index.php/kf/article/view/4043 |
| Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
| Summary: | Bartkowska twierdzi, że film Toma Tykwera Biegnij Lola, biegnij został zrealizowany w formie gry komputerowej. Cykliczność i powtarzalność zdarzeń to cechy reprezentowanej rzeczywistości. Nic nie jest ostateczne, a sami bohaterowie mogą wpływać na bieg wydarzeń, choć są jedynie marionetkami w rękach Demiurga nadzorującego właściwy przebieg akcji w tym wykreowanym świecie/grze. Dzięki Demiurgowi postacie mogą kwestionować ostateczność wydarzeń i przyznawać sobie nawzajem dodatkowe życie. Choć czas jest zamknięty w ściśle określonych ramach, można go cofnąć. W filmie transformacji ulega również przestrzeń. Ma ona kształt komputerowej planszy i stanowi „filmową makietę” świata. Działa według schematów i jedynie udaje swoje istnienie. Tykwer nie maluje portretów psychologicznych swoich bohaterów ani nie rozwija ich osobowości, bo w grze komputerowej jest to zbędne. Postacie pojawiają się na ekranie w tych samych kostiumach, noszą te same rekwizyty i są na stałe przypisane do danego fragmentu przestrzeni. Są elementami graficznymi gry, nośnikami określonych i trwałych funkcji.
|
|---|---|
| ISSN: | 0452-9502 2719-2725 |