Środowisko prawnicze byłej dzielnicy pruskiej wobec idei zbiórek pieniężnych na doposażenie armii (1938–1939)

Celem artykułu jest próba odpowiedzi na pytanie, w jakim stopniu sędziowie, prokuratorzy, adwokaci i notariusze pracujący w zachodnich dzielnicach II RP uczestniczyli w akcji zbierania funduszy na doposażenie polskiej armii. Postawiono tezę, że nie wszyscy adwokaci uczestniczyli w zbiórce z równą d...

Full description

Saved in:
Bibliographic Details
Main Author: Lech Krzyżanowski
Format: Article
Language:deu
Published: Adam Mickiewicz University 2025-06-01
Series:Czasopismo Prawno-Historyczne
Subjects:
Online Access:https://pressto.amu.edu.pl/index.php/cph/article/view/44539
Tags: Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
Description
Summary:Celem artykułu jest próba odpowiedzi na pytanie, w jakim stopniu sędziowie, prokuratorzy, adwokaci i notariusze pracujący w zachodnich dzielnicach II RP uczestniczyli w akcji zbierania funduszy na doposażenie polskiej armii. Postawiono tezę, że nie wszyscy adwokaci uczestniczyli w zbiórce z równą determinacją. Teza ta została zweryfikowana na podstawie materiałów archiwalnych. Stwierdzono, że czynnikiem różnicującym stosunek do idei pożyczki państwowej dla wojska była nie tylko zamożność, ale także konflikt narodowościowy. Wielu prawników uzyskiwało niewielkie dochody i nie stać ich było na subskrybowanie Pożyczki Obrony Przeciwlotniczej. Z kolei część prawników pochodzenia niemieckiego i żydowskiego nie identyfikowała się w pełni z interesami państwa, co zmniejszało ich gotowość do płacenia składek na armię. Ten drugi czynnik występował jednak sporadycznie i nie dotyczył wszystkich niepolskich prawników. Wielu niemieckich i żydowskich prawników rozumiało, że gdyby wybuchła wojna, oni również znaleźliby się w niebezpiecznej sytuacji. Dlatego warto było dodatkowo uzbroić wojsko dla własnego dobra.
ISSN:0070-2471
2720-2186