Tractatus de proprio sacerdote. Z badań nad świadomością prawną późnośredniowiecznego spowiednika

W ciągu wieków sposób sprawowania sakramentu pokuty ewoluował. Nierzadko na tle prawa do spowiadania dochodziło do sporu między duchowieństwem diecezjalnym a zakonnym. Spowiedź była wydarzeniem indywidualnym, objętym dyskrecją oraz określonym pewnymi normami ustalonymi przez prawo kościelne. Spowie...

Full description

Saved in:
Bibliographic Details
Main Author: Tomasz Szurek
Format: Article
Language:deu
Published: Adam Mickiewicz University 2025-06-01
Series:Czasopismo Prawno-Historyczne
Subjects:
Online Access:https://pressto.amu.edu.pl/index.php/cph/article/view/46334
Tags: Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
Description
Summary:W ciągu wieków sposób sprawowania sakramentu pokuty ewoluował. Nierzadko na tle prawa do spowiadania dochodziło do sporu między duchowieństwem diecezjalnym a zakonnym. Spowiedź była wydarzeniem indywidualnym, objętym dyskrecją oraz określonym pewnymi normami ustalonymi przez prawo kościelne. Spowiednik był zobowiązany do przestrzegania różnych tekstów prawnych, które z czasem weszły w skład formującego się Corpus Iuris Canonici. Fundamentalnym postanowieniem w tym względzie był kan. 21. Soboru Laterańskiego IV – Omnis utriusque sexus. Analiza wrocławskiego Tractatus de proprio sacerdote, a także innych tekstów teologiczno-prawnych ukazuje, że kanonem konstytuującym kulturę prawną średniowiecznego spowiednika były także dekrety Dudum a Bonifacio. Super cathedram oraz Vas electionis. Zbiór ten był poszerzany przez inne bulle papieskie, różne komentarze, glosy, summy i traktaty spowiednicze.
ISSN:0070-2471
2720-2186