بررسی عوامل مؤثر بر ثبات مالی بانکها: شواهدی از شاخص نسبت خالص تأمین مالی پایدار
در این تحقیق با استفاده از معیار نسبت خالص تأمین مالی پایدار به بررسی عوامل مؤثر بر ثبات مالی بانکها از جمله ریسک نقدینگی، ریسک اعتباری، رشد تسهیلات، اندازه بانک، سودآوری و تنوع درآمدی پرداخته شده است. بنابراین با در نظر گرفتن مشکل درونزایی بالقوه، برای رسیدن به اهداف تحقیق از روش حداقل مربعات دوم...
Saved in:
| Main Authors: | , , |
|---|---|
| Format: | Article |
| Language: | fas |
| Published: |
Imam Hussein University
2024-06-01
|
| Series: | پژوهشهای راهبردی بودجه و مالیه |
| Subjects: | |
| Online Access: | https://fbarj.ihu.ac.ir/article_209106_ff00aedddde24a3288d834e58daecf0a.pdf |
| Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
| Summary: | در این تحقیق با استفاده از معیار نسبت خالص تأمین مالی پایدار به بررسی عوامل مؤثر بر ثبات مالی بانکها از جمله ریسک نقدینگی، ریسک اعتباری، رشد تسهیلات، اندازه بانک، سودآوری و تنوع درآمدی پرداخته شده است. بنابراین با در نظر گرفتن مشکل درونزایی بالقوه، برای رسیدن به اهداف تحقیق از روش حداقل مربعات دومرحلهای (2SLS) و دادههای پانل 24 بانک خصوصی و دولتی ایران در دوره 1400-1390 استفاده شده است. نتایج نشان میدهد که افزایش ریسک نقدینگی و اعتباری تأثیر منفی و معناداری بر ثبات مالی دارند و اقدامات سیاستگذاران حوزه بانکی زمانی که بهصورت همزمان این دو ریسک افزایش مییابد اگرچه ثبات مالی را تا حدودی بهبود میبخشد اما کافی نیست؛ زیرا تأثیر منفی ریسک نقدینگی همواره غالب است. علاوه بر این نتایج نشان میدهد که افزایش اندازه بانک، سودآوری و رشد تسهیلات تأثیر مثبت و معناداری بر ثبات مالی بانکها دارد، درحالیکه افزایش نسبت درآمدهای غیر بهرهای به درآمدهای بهرهای ثبات مالی بانکها را کاهش می دهد. نتایج تحقیق از تقویت نظارت و مقررات بانکی با تأکید بر کاهش ریسک اعتباری و نقدینگی در بخش بانکداری حمایت میکند، زیرا ریسکهای اعتباری و نقدینگی اثر نامطلوبی بر ثبات بانک دارند. این مطالعه به مدیران پیشنهاد میدهد تا ثبات مالی بانکها را با، حداکثر کردن سود و به حداقل رساندن ریسک متعادل کنند. |
|---|---|
| ISSN: | 2717-1809 2717-199X |