Od Psałterza floriańskiego do Psałterza Wujka, czyli o trwałości polszczyzny biblijnej
Celem artykułu jest ukazanie roli średniowiecznych polskich przekładów Psałterza (Psałterza floriańskiego, Psałterza puławskiego, Psałterza krakowskiego) w kształtowaniu się polskiego stylu psałterzowo-biblijnego, a zwłaszcza ich stylistycznego wpływu na późniejsze – renesansowe – tłumaczenia Księg...
Saved in:
| Main Author: | |
|---|---|
| Format: | Article |
| Language: | deu |
| Published: |
Papieski Wydział Teologiczny we Wrocławiu
2018-12-01
|
| Series: | Wrocławski Przegląd Teologiczny |
| Subjects: | |
| Online Access: | https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/1960 |
| Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
| Summary: | Celem artykułu jest ukazanie roli średniowiecznych polskich przekładów Psałterza (Psałterza floriańskiego, Psałterza puławskiego, Psałterza krakowskiego) w kształtowaniu się polskiego stylu psałterzowo-biblijnego, a zwłaszcza ich stylistycznego wpływu na późniejsze – renesansowe – tłumaczenia Księgi Psalmów (np. Psałterz Wujka), w tym także na teksty reprezentujące nurt tłumaczeń swobodnych (Żołtarz Wróbla, Psałterz Dawidów Mikołaja Reja). W toku analiz na wybranych przykładach ukazuje się misterną, celową i świadomą pracę średniowiecznych tłumaczy w kształtowaniu warstwy językowo-stylistycznej przekładu, odsłania ich indywidualne zabiegi i wybory stylistyczne (np. świadoma archaizacja, operowanie synonimią), nierzadko będące także efektem odchodzenia od literalnego tłumaczenia, a więc przeczące rozpowszechnionej tezie o tylko mechanicznym i niewolniczym odwzorowywaniu łacińskiego tekstu Wulgaty. Analizy ukazują, że już najwcześniejsze przekłady i redakcje Księgi Psalmów obrazują proces tworzenia rodzimego stylu poezji biblijnej, którego niektóre wykładniki przetrwały w renesansowych tłumaczeniach mimo przewrotu, jaki za sprawą reformacji i humanizmu dokonał się w polskim piśmiennictwie biblijnym.
|
|---|---|
| ISSN: | 1231-1731 2544-6460 |