Losy mancypacji i testamentum per aes et libram w okresie pryncypatu i późnego cesarstwa w świetle dokumentów praktyki prawnej
Zagadnieniem dyskutowanym w niniejszym artykule jest mancipatio i jej losy w praktyce prawnej. Pytanie, na które postaram się odpowiedzieć, dotyczy, po pierwsze, obecności mancypacji w praktyce prawnej, tj. jak długo akt mancypacji jako ceremonia był obecny w obrocie prawnym, od którego momentu był...
Saved in:
| Main Author: | |
|---|---|
| Format: | Article |
| Language: | deu |
| Published: |
Adam Mickiewicz University
2011-12-01
|
| Series: | Czasopismo Prawno-Historyczne |
| Subjects: | |
| Online Access: | https://pressto.amu.edu.pl/index.php/cph/article/view/41575 |
| Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
| Summary: | Zagadnieniem dyskutowanym w niniejszym artykule jest mancipatio i jej losy w praktyce prawnej. Pytanie, na które postaram się odpowiedzieć, dotyczy, po pierwsze, obecności mancypacji w praktyce prawnej, tj. jak długo akt mancypacji jako ceremonia był obecny w obrocie prawnym, od którego momentu był jedynie martwym elementem tradycji prawnej. Drugim omawianym przeze mnie zagadnieniem jest moment, w którym nastąpiło ostateczne przesunięcie mancypacji do prawniczej antykwarystyki Imperium. Punktem wyjścia moich rozważań stały się badania nad formą testamentu, w których kluczowym momentem jest przejście od aktu ustnego, testamentum per aes et libram, czyli za pomocą spiżu i wagi, do formy pisemnej i przekształcenia go w dokument znany z późnoantycznych i justyniańskich źródeł prawa pisanego (np. C.Th. 4.4.1; 4.4.3; 4.4.7; Nov.Th. 16 = C. 6.23.21).
|
|---|---|
| ISSN: | 0070-2471 2720-2186 |