Cielesność filmu, filmowość ciała

Cielesność kina stała się znaczącym fenomenem w perspektywie namysłu antropologii filozoficznej. Wydaje się, że kinowe rozpoznania ludzkiej zewnętrzności nie mają granic, co  jest znaczące dla doświadczania i myślenia sprawy człowieka w ogóle. Kino jednak, wbrew oczywistej sugestii, nie spełnia się...

Full description

Saved in:
Bibliographic Details
Main Author: Waldemar Frąc
Format: Article
Language:English
Published: Institute of Art of the Polish Academy of Sciences 2013-12-01
Series:Kwartalnik Filmowy
Subjects:
Online Access:https://czasopisma.ispan.pl/index.php/kf/article/view/2691
Tags: Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
Description
Summary:Cielesność kina stała się znaczącym fenomenem w perspektywie namysłu antropologii filozoficznej. Wydaje się, że kinowe rozpoznania ludzkiej zewnętrzności nie mają granic, co  jest znaczące dla doświadczania i myślenia sprawy człowieka w ogóle. Kino jednak, wbrew oczywistej sugestii, nie spełnia się w obrazowym dyskursie miłosnym, lecz poprzez zdolność  transcendencji czasoprzestrzennego kontinuum; przede wszystkim ukazuje tajemnicę  czasowości ciała. Stąd bierze się filmowa fascynacja egzystencjalnymi granicami wyznaczanymi cielesną temporalnością. Wpłynęła ona także nie tylko na doświadczenie własnego ciała, ale i na sam sposób myślenia, na ideologiczną kreację rzeczywistości. Ludzka materialność stała się swoistą odpowiedzią na ideową pustkę, którą zrodziła druga połowa XX w. Dlatego zapamiętanie w ciele samo w sobie stało się podstawowym rysem współczesności, choć głębszy namysł antropologiczny musi zauważać w nim oczywistą niewystarczalność.
ISSN:0452-9502
2719-2725