Znaki czasu dla Kościoła w Polsce na początku XXI wieku
Ecclesia semper reformanda – Kościół ciągle się reformuje. Odczytywanie znaków czasu staje się warunkiem odnowy Kościoła. Jednym ze znaków czasu jest problem z językiem przekazu wiary, który utracił zdolność przemawiania do ludzi. Dlatego potrzeba współpracy wiary i kultury. Kultura jest wiec nośn...
Saved in:
| Main Author: | |
|---|---|
| Format: | Article |
| Language: | deu |
| Published: |
Catholic Academy in Warsaw
2025-08-01
|
| Series: | Warszawskie Studia Teologiczne |
| Subjects: | |
| Online Access: | https://czasopismowst.pl/index.php/wst/article/view/522 |
| Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
| _version_ | 1849339073360035840 |
|---|---|
| author | Krzysztof Pawlina |
| author_facet | Krzysztof Pawlina |
| author_sort | Krzysztof Pawlina |
| collection | DOAJ |
| description |
Ecclesia semper reformanda – Kościół ciągle się reformuje. Odczytywanie znaków czasu staje się warunkiem odnowy Kościoła. Jednym ze znaków czasu jest problem z językiem przekazu wiary, który utracił zdolność przemawiania do ludzi. Dlatego potrzeba współpracy wiary i kultury. Kultura jest wiec nośnikiem tego co transcendentne. Kolejny znak czasu to nadaktywność duszpasterska, której towarzyszy zanik modlitwy. Rozbudowana administracja, biurokratyzacja spłaszczają istotę Kościoła. Benedykt XVI jakby gdzie indziej upatrywał mocy oddziaływania niż tylko w liczbie podejmowanych inicjatyw duszpasterskich i administracji. Zdaniem Papieża „nie popadać w aktywizm oznacza zachowywać consideratio, perspektywę, ogląd, dogłębne spojrzenie, czas wewnętrznego bycia z Bogiem, aby z Nim i poprzez Niego sprawy rozważać, dostrzegać je i radzić sobie z nimi. Z wnętrza egzystencji przychodzący Chrystus jest możliwy do przetłumaczenia w taki sposób, aby mógł być obecny w horyzoncie zsekularyzowanego świata“. W kontekście znaków czasu rodzina jest kolejnym środowiskiem, które oczekuje wzmocnienia, a nawet przywrócenia jej tożsamości. Kwestionowany jest model tradycyjnej rodziny. To, że ludzie chcą być razem, nie oznacza związku sakramentalnego. Małżeństwo i rodzina przestają być pojmowane jako instytucje Boże. Spłaszcza się rodzinę do poziomu horyzontalnego. Dlatego, jeśli chce się wzmocnić rodzinę, nie wystarczy zadowolić się stwierdzeniem, że jest ona podstawową komórką społeczną. Sam Bóg jest Twórcą małżeństwa. Jeśli więc coś chcemy naprawiać, budować – to warto pamiętać o fundamentach.
|
| format | Article |
| id | doaj-art-ba3da78dba3e45659041c25600bf749b |
| institution | Kabale University |
| issn | 0209-3782 2719-7530 |
| language | deu |
| publishDate | 2025-08-01 |
| publisher | Catholic Academy in Warsaw |
| record_format | Article |
| series | Warszawskie Studia Teologiczne |
| spelling | doaj-art-ba3da78dba3e45659041c25600bf749b2025-08-20T03:44:13ZdeuCatholic Academy in WarsawWarszawskie Studia Teologiczne0209-37822719-75302025-08-0138110.30439/WST.2025.1.9Znaki czasu dla Kościoła w Polsce na początku XXI wiekuKrzysztof Pawlina0Akademia Katolicka w Warszawie, Polska Ecclesia semper reformanda – Kościół ciągle się reformuje. Odczytywanie znaków czasu staje się warunkiem odnowy Kościoła. Jednym ze znaków czasu jest problem z językiem przekazu wiary, który utracił zdolność przemawiania do ludzi. Dlatego potrzeba współpracy wiary i kultury. Kultura jest wiec nośnikiem tego co transcendentne. Kolejny znak czasu to nadaktywność duszpasterska, której towarzyszy zanik modlitwy. Rozbudowana administracja, biurokratyzacja spłaszczają istotę Kościoła. Benedykt XVI jakby gdzie indziej upatrywał mocy oddziaływania niż tylko w liczbie podejmowanych inicjatyw duszpasterskich i administracji. Zdaniem Papieża „nie popadać w aktywizm oznacza zachowywać consideratio, perspektywę, ogląd, dogłębne spojrzenie, czas wewnętrznego bycia z Bogiem, aby z Nim i poprzez Niego sprawy rozważać, dostrzegać je i radzić sobie z nimi. Z wnętrza egzystencji przychodzący Chrystus jest możliwy do przetłumaczenia w taki sposób, aby mógł być obecny w horyzoncie zsekularyzowanego świata“. W kontekście znaków czasu rodzina jest kolejnym środowiskiem, które oczekuje wzmocnienia, a nawet przywrócenia jej tożsamości. Kwestionowany jest model tradycyjnej rodziny. To, że ludzie chcą być razem, nie oznacza związku sakramentalnego. Małżeństwo i rodzina przestają być pojmowane jako instytucje Boże. Spłaszcza się rodzinę do poziomu horyzontalnego. Dlatego, jeśli chce się wzmocnić rodzinę, nie wystarczy zadowolić się stwierdzeniem, że jest ona podstawową komórką społeczną. Sam Bóg jest Twórcą małżeństwa. Jeśli więc coś chcemy naprawiać, budować – to warto pamiętać o fundamentach. https://czasopismowst.pl/index.php/wst/article/view/522kulturarodzinaKościółznaki czasu |
| spellingShingle | Krzysztof Pawlina Znaki czasu dla Kościoła w Polsce na początku XXI wieku Warszawskie Studia Teologiczne kultura rodzina Kościół znaki czasu |
| title | Znaki czasu dla Kościoła w Polsce na początku XXI wieku |
| title_full | Znaki czasu dla Kościoła w Polsce na początku XXI wieku |
| title_fullStr | Znaki czasu dla Kościoła w Polsce na początku XXI wieku |
| title_full_unstemmed | Znaki czasu dla Kościoła w Polsce na początku XXI wieku |
| title_short | Znaki czasu dla Kościoła w Polsce na początku XXI wieku |
| title_sort | znaki czasu dla kosciola w polsce na poczatku xxi wieku |
| topic | kultura rodzina Kościół znaki czasu |
| url | https://czasopismowst.pl/index.php/wst/article/view/522 |
| work_keys_str_mv | AT krzysztofpawlina znakiczasudlakoscioławpolscenapoczatkuxxiwieku |