Kobiecość jako maskarada

Tekst jest pierwszym przekładem na język polski słynnego artykułu Joan Riviere pt. Womanliness as a masquerade, który ukazał się na łamach The International Journal of Psychoanalysis (1929). Tytuł nawiązuje do snu analizantki, której historię Riviere przytacza w artykule. We śnie pojawiały się post...

Full description

Saved in:
Bibliographic Details
Main Author: Joan Riviere
Format: Article
Language:deu
Published: Lodz University Press 2024-12-01
Series:Acta Universitatis Lodziensis: Folia Philosophica
Subjects:
Online Access:https://czasopisma.uni.lodz.pl/philosophica/article/view/24245
Tags: Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
_version_ 1849726485529624576
author Joan Riviere
author_facet Joan Riviere
author_sort Joan Riviere
collection DOAJ
description Tekst jest pierwszym przekładem na język polski słynnego artykułu Joan Riviere pt. Womanliness as a masquerade, który ukazał się na łamach The International Journal of Psychoanalysis (1929). Tytuł nawiązuje do snu analizantki, której historię Riviere przytacza w artykule. We śnie pojawiały się postacie, które, aby uniknąć katastrofy i obrażeń, zakładają maski. To właśnie owa tytułowa „kobiecość” zakładana i noszona jest jak maska, zarówno po to, aby ukryć posiadanie męskości, jak i po to, aby zapobiec spodziewanemu odwetowi, gdyby wyszło na jaw, że pacjentka ją posiada. Riviere sugeruje, że kobiety pragnące męskości mogą przywdziewać „maskę kobiecości”, aby uniknąć lęku i potencjalnej kary ze strony mężczyzn. Tekst ma szczególne znaczenie, ponieważ rozmywa granicę między tym, co mogłoby nazywać się autentyczną kobiecością a maskaradą. Argumentuje dalej, że zarówno maskarada, jak i kobiecość pełnią funkcję mechanizmu obronnego, chroniącego przed lękiem. Nie powinny być zatem postrzegane jako pierwotne formy seksualnej przyjemności. Tekst odbije się szerokim echem w kręgach psychoanalitycznych i filozoficznych. Będzie stanowił inspirację dla Jacquesa Lacana – zarówno w okresie wczesnego jak i późnego nauczania – piszącego o kobiecości, jej związku kastracją i fallusem. Sześćdziesiąt lat po wydaniu, będzie również kluczową inspiracją dla trzeciej fali feminizmu, między innymi dla Judith Butler i jej postrstrukturalistycznego ujęcia performatywności płci. Również dziś, nie tylko w ramach teorii feministycznych, queer, czy gender studies, tekst ten jest ważnym punktem odniesienia, nawet jeśli podlega krytyce. Również autorzy łączący wątki filozoficzne i psychoanalityczne jak Alenka Zupančič, pisząc filozoficznie o seksie, będą przytaczać analizy Riviere. Tekst przełożył Bartosz Pokorski Tłumaczenie przejrzała i poprawki naniosła Aleksandra Charędziak
format Article
id doaj-art-b531c7fd651d4c96b3fcccef0f7b45d6
institution DOAJ
issn 0208-6107
2353-9631
language deu
publishDate 2024-12-01
publisher Lodz University Press
record_format Article
series Acta Universitatis Lodziensis: Folia Philosophica
spelling doaj-art-b531c7fd651d4c96b3fcccef0f7b45d62025-08-20T03:10:09ZdeuLodz University PressActa Universitatis Lodziensis: Folia Philosophica0208-61072353-96312024-12-014410.18778/0208-6107.2024.01Kobiecość jako maskaradaJoan Riviere Tekst jest pierwszym przekładem na język polski słynnego artykułu Joan Riviere pt. Womanliness as a masquerade, który ukazał się na łamach The International Journal of Psychoanalysis (1929). Tytuł nawiązuje do snu analizantki, której historię Riviere przytacza w artykule. We śnie pojawiały się postacie, które, aby uniknąć katastrofy i obrażeń, zakładają maski. To właśnie owa tytułowa „kobiecość” zakładana i noszona jest jak maska, zarówno po to, aby ukryć posiadanie męskości, jak i po to, aby zapobiec spodziewanemu odwetowi, gdyby wyszło na jaw, że pacjentka ją posiada. Riviere sugeruje, że kobiety pragnące męskości mogą przywdziewać „maskę kobiecości”, aby uniknąć lęku i potencjalnej kary ze strony mężczyzn. Tekst ma szczególne znaczenie, ponieważ rozmywa granicę między tym, co mogłoby nazywać się autentyczną kobiecością a maskaradą. Argumentuje dalej, że zarówno maskarada, jak i kobiecość pełnią funkcję mechanizmu obronnego, chroniącego przed lękiem. Nie powinny być zatem postrzegane jako pierwotne formy seksualnej przyjemności. Tekst odbije się szerokim echem w kręgach psychoanalitycznych i filozoficznych. Będzie stanowił inspirację dla Jacquesa Lacana – zarówno w okresie wczesnego jak i późnego nauczania – piszącego o kobiecości, jej związku kastracją i fallusem. Sześćdziesiąt lat po wydaniu, będzie również kluczową inspiracją dla trzeciej fali feminizmu, między innymi dla Judith Butler i jej postrstrukturalistycznego ujęcia performatywności płci. Również dziś, nie tylko w ramach teorii feministycznych, queer, czy gender studies, tekst ten jest ważnym punktem odniesienia, nawet jeśli podlega krytyce. Również autorzy łączący wątki filozoficzne i psychoanalityczne jak Alenka Zupančič, pisząc filozoficznie o seksie, będą przytaczać analizy Riviere. Tekst przełożył Bartosz Pokorski Tłumaczenie przejrzała i poprawki naniosła Aleksandra Charędziak https://czasopisma.uni.lodz.pl/philosophica/article/view/24245psychoanalizakobiecośćmaskaradasadyzmkastracjauznanie
spellingShingle Joan Riviere
Kobiecość jako maskarada
Acta Universitatis Lodziensis: Folia Philosophica
psychoanaliza
kobiecość
maskarada
sadyzm
kastracja
uznanie
title Kobiecość jako maskarada
title_full Kobiecość jako maskarada
title_fullStr Kobiecość jako maskarada
title_full_unstemmed Kobiecość jako maskarada
title_short Kobiecość jako maskarada
title_sort kobiecosc jako maskarada
topic psychoanaliza
kobiecość
maskarada
sadyzm
kastracja
uznanie
url https://czasopisma.uni.lodz.pl/philosophica/article/view/24245
work_keys_str_mv AT joanriviere kobiecoscjakomaskarada