تحلیل روند ET0و اثر نسبی متغیرهای اقلیمی روی آن (مطالعه موردی: خرمدره، قیدار و آببر)
در این مطالعه، روند تغییرات تبخیر-تعرق پتانسیل گیاه ET0 و اهمیت تأثیر نسبی متغیرهای هواشناسی بر آن در سه ایستگاه خرمدره، قیدار و آببر تحلیل شد. روش فائو-پنمن-مانتیث برای تخمین ET0 و روش تجزیه به عاملها (FA) برای مطالعه اثر متغیرهای اقلیمی بر ET0 استفاده شد. متغیرهای مورداستفاده شامل بارش، بیشینه...
Saved in:
| Main Authors: | , |
|---|---|
| Format: | Article |
| Language: | fas |
| Published: |
University of Tehran, College of Aburaihan
2025-05-01
|
| Series: | مدیریت آب و آبیاری |
| Subjects: | |
| Online Access: | https://jwim.ut.ac.ir/article_99735_842d418852d818a47094038778e49207.pdf |
| Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
| Summary: | در این مطالعه، روند تغییرات تبخیر-تعرق پتانسیل گیاه ET0 و اهمیت تأثیر نسبی متغیرهای هواشناسی بر آن در سه ایستگاه خرمدره، قیدار و آببر تحلیل شد. روش فائو-پنمن-مانتیث برای تخمین ET0 و روش تجزیه به عاملها (FA) برای مطالعه اثر متغیرهای اقلیمی بر ET0 استفاده شد. متغیرهای مورداستفاده شامل بارش، بیشینه و کمینه دمای هوا، سرعت باد، رطوبتنسبی و ساعات آفتابی بود. در هر ایستگاه، روند تغییرات ET0 با روشهای اسپیرمن (SP) و مان-کندال (MK) تحلیل شد. نتایج نشان داد که در آببر، روند تغییرات ET0 با هر دو روش در سطح 05/0 نزولی و معنیدار بود. در قیدار، روند با روش MK در سطح 05/0 نزولی و معنیدار، اما با روش SP نزولی و غیرمعنیدار بود. این روند درخرمدره با روش SP صعودی اما غیرمعنیدار بود. ماتریس همبستگی بین متغیرهای اقلیمی تشکیل شد. معنیداری ضرایب همبستگی آزمایش شد. نتایج نشان داد که در خرمدره کلیه ضرایب همبستگی در سطح 05/0 معنیدار بودند. نتایج FA نشان داد که در همه ایستگاهها، دو عامل اول دارای مقدار ویژه بیش از یک بودند. در این ایستگاهها، دو عامل نخست، در کل بین 49/83 و 14/86 درصد واریانس را در بر داشتند. پس از چرخش وریماکس ضرایب عاملها محاسبه شد. نتایج نشان داد که در ایستگاه خرمدره، Tmax و Tminحساسترین متغیرهای مؤثر بر ET0 بودند. در قیدار و آببر تنها Tmax حساسترین متغیر مؤثر بر ET0 بود. با توجه به ضرایب عامل دوم، سرعت باد در ایستگاههای خرمدره و قیدار و بارش در آببر بهعنوان دومین متغیر حساس و مؤثر بر ET0 بود. |
|---|---|
| ISSN: | 2251-6298 2382-9931 |