Częstość narodzin noworodków hipotroficznych w populacji warszawskiej
Wprowadzenie: Urodzenie się dziecka z obniżoną masa i/lub długością ciała jest uważane za ważny objaw hipotrofii, której stwierdzenie wymaga starannej obserwacji przebiegu wzrastania i stanu metabolicznego osobnika. Do rozpoznawania hipotrofii stosowane są różne kryteria, najczęściej 3, 5 lub 10 cen...
Saved in:
| Main Authors: | , |
|---|---|
| Format: | Article |
| Language: | English |
| Published: |
Termedia Publishing House
2010-09-01
|
| Series: | Pediatric Endocrinology, Diabetes and Metabolism |
| Subjects: | |
| Online Access: | http://cornetis.pl/pliki/ED/2010/3/ED_2010_3_153.pdf |
| Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
| Summary: | Wprowadzenie: Urodzenie się dziecka z obniżoną masa i/lub długością ciała jest uważane za ważny objaw hipotrofii, której stwierdzenie wymaga starannej obserwacji przebiegu wzrastania i stanu metabolicznego osobnika. Do rozpoznawania hipotrofii stosowane są różne kryteria, najczęściej 3, 5 lub 10 centyla masy ciała, inni badacze proponują posługiwać się wartością -2,0 SDS masy i długości ciała. Cel pracy: Określenie częstości występowania przypadków niedoboru masy i długości ciała u noworodków w populacji warszawskiej. Materiał i metody: 4096 dzieci urodzonych z porodów pojedynczych w 2009 r. w jednym ośrodku w Warszawie. Urodzeniowe wymiary ciała odniesiono z uwzględnieniem czasu trwania ciąży i płci do norm: 1. Ushera i McLeana (UML). 2. Powszechnie stosowanej w warszawskich oddziałach noworodkowych (IMiD). 3. Opracowanej w Wielkopolsce (WLKP). Hipotrofię rozpoznawano retrospektywnie na podstawie kryterium -2,0 SDS masy i/lub długości ciała oraz 10 centyla masy ciała. Wyniki: Bez względu na płeć i stosowane normy obniżenie przynajmniej jednego z analizowanych wymiarów ciała do wartości lub poniżej -2 SDS stwierdzono u ok. 1% wszystkich dzieci. U noworodków płci męskiej hipotrofię rozpoznano znamiennie rzadziej stosując normę UML niż obie krajowe, natomiast u noworodków płci żeńskiej rzadziej stosując normę IMiD niż UML lub WLKP. Posługując się normami krajowymi IMiD i WLKP urodzeniową masę ciała poniżej 10 centyla stwierdzono odpowiednio u blisko 7% i u nieco ponad 3% wszystkich noworodków. Wnioski: Brak krajowych norm długości ciała noworodków utrudnia posługiwanie się kryterium -2,0 SDS, a oparcie rozpoznania wyłącznie na ocenie masy ciała skutkuje zbyt rzadkim rozpoznawaniem hipotrofii. Posługiwanie się kryterium 10 centyla masy ciała umożliwiło rozpoznawanie hipotrofii u kilku procent noworodków, częściej w przypadku odnoszenia masy ciała do norm warszawskich niż do wielkopolskich. Z uwagi na trendy populacyjne autorzy niniejszej pracy postulują potrzebę opracowania nowych krajowych norm wymiarów ciała noworodków w zależności od czasu trwania ciąży. |
|---|---|
| ISSN: | 2081-237X |