بررسی فراوانی اینتگرون 1، 2 و تشکیل بیوفیلم در جدایههای بالینی سودوموناس آئروژینوزا شهر تهران
مقدمه: سودوموناس آئروژینوزا، یکی از باکتریهای مهم در ایجاد طیف گستردهای از عفونتها میباشد.گسترش شیوع مقاومت آنتیبیوتیک در میان آنها نگرانکننده بوده و اینتگرونها در کنار تشکیل بیوفیلم از عوامل مهم افزایش بروز مقاومت آنتیبیوتیک در آنها هستند. در مطالعهی حاضر، فراوانی اینتگرونهای کلاس 1، 2 و...
Saved in:
| Main Authors: | , , |
|---|---|
| Format: | Article |
| Language: | fas |
| Published: |
Isfahan University of Medical Sciences
2025-04-01
|
| Series: | مجله دانشکده پزشکی اصفهان |
| Subjects: | |
| Online Access: | https://jims.mui.ac.ir/article_32460_e2fba27dd2367f7f4622fd34cbf7efb0.pdf |
| Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
| Summary: | مقدمه: سودوموناس آئروژینوزا، یکی از باکتریهای مهم در ایجاد طیف گستردهای از عفونتها میباشد.گسترش شیوع مقاومت آنتیبیوتیک در میان آنها نگرانکننده بوده و اینتگرونها در کنار تشکیل بیوفیلم از عوامل مهم افزایش بروز مقاومت آنتیبیوتیک در آنها هستند. در مطالعهی حاضر، فراوانی اینتگرونهای کلاس 1، 2 و تشکیل بیوفیلم در بین جدایههای بالینی سودوموناس آئروژینوزا در شهر تهران بررسی گردید.
روشها: در این مطالعه، 100 ایزوله بالینی سودوموناس آئروژینوزا جداسازی شد. نمونهها از نظر کشت میکروبی و بیوشیمیایی بررسی و تأیید مولکولی با PCR برای ژنهای OprL انجام و حضور اینتگرونهای کلاس 1 و 2 بررسی شد.
یافتهها: شیوع اینتگرون کلاس 1 و 2 به ترتیب 47 و 8 درصد بود. اینتگرون 1 و 2 بطور معنیداری در بیوفیلم شدید و متوسط بیشتر از موارد ضعیف بودند (05/0 > P). از 33 نمونه با بیوفیلم قوی 9/90 درصد نمونهها دارای ژن اینتگرون 1 بودند. نتایج نشان داد که ژن اینتگرون 1 بطور معنیداری در نمونههای با مقاومت دارویی چندگانه (Multiple drug resistance) MDR بیشتر از نمونههای فاقد MDR بود (05/0 > P).
نتیجهگیری: ارتباط بین تشکیل بیوفیلم و حضور اینتگرونها نشاندهندهی نقش این عوامل در ایجاد مقاومت آنتیبیوتیکی بوده و حضور اینتگرونهای 1 و 2 در سویههای بالینی میتواند ریسک انتقال ژنهای مقاومت دارویی را افزایش دهد. |
|---|---|
| ISSN: | 1027-7595 1735-854X |