Tożsamość narodowa i nacjonalizm w kinie japońskim do 1945 roku
Kinematografia Japonii od początku swego istnienia uwikłana była w dyskurs nacjonalistyczny. Film wykorzystywany był przez japońskie władze do przedstawiania i podtrzymywania tradycyjnych wartości, które miały powstrzymać obce wpływy, psujące obyczaje i szerzące niemoralność. Tendencje te nasiliły...
Saved in:
| Main Author: | |
|---|---|
| Format: | Article |
| Language: | English |
| Published: |
Institute of Art of the Polish Academy of Sciences
2008-09-01
|
| Series: | Kwartalnik Filmowy |
| Subjects: | |
| Online Access: | https://czasopisma.ispan.pl/index.php/kf/article/view/3228 |
| Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
| Summary: | Kinematografia Japonii od początku swego istnienia uwikłana była w dyskurs nacjonalistyczny. Film wykorzystywany był przez japońskie władze do przedstawiania i podtrzymywania tradycyjnych wartości, które miały powstrzymać obce wpływy, psujące obyczaje i szerzące niemoralność. Tendencje te nasiliły się w okresie międzywojennym, cechującym się ekspansjonistyczną polityką państwa, rozwijającym się nacjonalizmem i militaryzmem. Potrzeba więc było nowego typu „kina narodowego” (kokumin eiga), którego zadaniem byłoby oddanie ducha japońskości, nieskażonego zachodnimi wpływami, zarówno na poziomie treści, stylu, jak i sposobu produkcji. Taki typ reprezentować miały więc filmy historyczne (jidai-geki), pozwalające na celebrację przeszłości, pochwałę patriarchalnych struktur społecznych i feudalnego systemu, a zarazem urzeczywistniające ideał estetyczny, który można nazwać stylem monumentalnym. Również filmy wojenne i dokumentalne podporządkowane były ideologicznym dyrektywom władz. Loska wylicza liczne przykłady filmów odzwierciedlających nacjonalistyczne tendencje w kinie japońskim osadzając je zarówno w kontekście historycznym, jak i teoretycznym.
|
|---|---|
| ISSN: | 0452-9502 2719-2725 |