Udział 2,3 DPG w zaburzeniach przewodzenia w nerwach obwodowych u dzieci z cukrzycą typu 1
Wprowadzenie: Neuropatię cukrzycową można rozpoznać już w pierwszym roku po rozpoznaniu cukrzycy i nie zawsze uwarunkowana jest złą kontrolą metaboliczną. Za jeden z czynników neuropatii cukrzycowej uważane jest niedotlenienie. W transporcie i dostępności tlenu do tkanek bierze udział między innymi...
Saved in:
| Main Authors: | , , , |
|---|---|
| Format: | Article |
| Language: | English |
| Published: |
Termedia Publishing House
2005-12-01
|
| Series: | Pediatric Endocrinology, Diabetes and Metabolism |
| Subjects: | |
| Online Access: | http://cornetis.pl/pliki/ED/2005/4/ED_2005_4_207.pdf |
| Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
| Summary: | Wprowadzenie: Neuropatię cukrzycową można rozpoznać już w pierwszym roku po rozpoznaniu cukrzycy i nie zawsze uwarunkowana jest złą kontrolą metaboliczną. Za jeden z czynników neuropatii cukrzycowej uważane jest niedotlenienie. W transporcie i dostępności tlenu do tkanek bierze udział między innymi 2,3 difosfoglicerynian (2,3 DPG). Wiadomo również, że jego stężenie u osób z cukrzycą często jest nieprawidłowe. Cel pracy: Ocena czynnika 2,3 DPG w występowaniu zaburzeń szybkości przewodzenia w obwodowych nerwach ruchowych i czuciowych. Materiał i metody: Badaniem objęto losowo wybranych 37 pacjentów (24 dziewcząt, 13 chłopców) z cukrzycą typu 1, chorujących nie krócej niż 5 lat, w wieku powyżej 12 lat (średni wiek 15,5±2,25 roku, średni czas trwania cukrzycy 9,64±1,95 roku), leczonych metodą intensywnej insulinoterapii (wielokrotne iniekcje i ciągły podskórny wlew insuliny), bez kwasicy metabolicznej (pH – 7,35). Szybkość przewodzenia oceniano w nerwach czuciowych i ruchowych. Dodatkowo oznaczono HbA1c i 2,3 DPG. Wyniki: Nieprawidłowości w badaniu elektroneurologicznym odnotowano u 22 pacjentów spośród 37 badanych. ?rednia wartość HbA1c dla całej grupy wynosiła 8,22±1,2%, a średnie stężenie 2,3 DPG dla całej grupy 6,15±1,67 mmol/l (3,84-11 mmol/l). Stwierdzono znamienną statystycznie ujemną korelację między częstością występowania nieprawidłowych wyników badania elektrofizjologicznego a wartością 2,3 DPG (r=-0,35, p<0,05). Analizując poszczególne parametry badania stwierdzono ujemną korelację z sumą latencji w nerwach czuciowych (r=-0,4, p=0,016) i ruchowych (r=-0,34, p=0,03) kończyn górnych i dolnych. Nie stwierdzono znamiennej korelacji z HbA1c, czasem trwania cukrzycy i wiekiem pacjenta. Wnioski: Dysfunkcja nerwów obwodowych stwierdzana na podstawie badania elektroneurologicznego często występuje u dzieci z cukrzycą typu 1. 2,3 DPG jest niezależnym od kontroli metabolicznej czynnikiem ryzyka neuropatii cukrzycowej, a jego niskie wartości sprzyjają zaburzeniom przewodzenia w nerwach obwodowych osób z cukrzycą. |
|---|---|
| ISSN: | 2081-237X |