Jedno zdanie Gabriela Garcíi Márqueza

Tekst jest analizą pierwszego zdania powieści Sto lat samotności Gabriela Garcíi Márqueza. Zadaniem tej analizy, która jest inspirowana metodą Rolanda Barthes’a przedstawioną w książce S/Z, jest rekonstrukcja literackiej genealogii tego wypowiedzenia, zdanie sprawy z jego niezwykłego bogactwa treści...

Full description

Saved in:
Bibliographic Details
Main Author: Artur Przybyslawski
Format: Article
Language:deu
Published: Nicolaus Copernicus University in Toruń 2024-10-01
Series:Litteraria Copernicana
Online Access:https://apcz.umk.pl/LC/article/view/48305
Tags: Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
Description
Summary:Tekst jest analizą pierwszego zdania powieści Sto lat samotności Gabriela Garcíi Márqueza. Zadaniem tej analizy, która jest inspirowana metodą Rolanda Barthes’a przedstawioną w książce S/Z, jest rekonstrukcja literackiej genealogii tego wypowiedzenia, zdanie sprawy z jego niezwykłego bogactwa treści oraz ukazanie jego sposobu traktowania czasu powieściowego. Zdanie podzielone zostaje na mikroleksje, które następnie badane są jako oddzielne jednostki. Drobiazgowa analiza ukazuje ich uwikłanie w szereg literackich kontekstów, które zwykle umykały w dotychczasowych badaniach. Rozważenie tego zdania w perspektywie narracji całej powieści ze szczególnym uwzględnieniem jego zakończenia pokazuje również szczególne podejście pisarza do fikcji literackiej i jej relacji do czytelnika. ten sposób studium to próbuje odpowiedzieć na pytanie, dlaczego zdanie to uznawane jest za jedno z najgenialniejszych zdań literatury współczesnej. Artykuł jest fragmentem większej całości, jaką jest planowana monografia analizująca pierwsze zdania wielkich powieści literatury zachodniej.
ISSN:1899-315X
2392-1617