دولت و سازمانهای مردمنهاد محیطزیستی در ایران معاصر
بر اساس پژوهشهای متعددی که طی سه دههٔ گذشته در مورد سازمانهای مردمنهاد محیطزیستی در ایران انجام شده، بین مردم و این سازمانها شکافی قابلتوجه وجود داشته است. این سازمانها هم در اطلاعرسانی به مردم و هم در زمینهٔ فعالیتهای محیطزیستی و افزایش دانش، بینش و مهارت مردم دچار ضعف بودهاند. هر چند که...
Saved in:
| Main Author: | |
|---|---|
| Format: | Article |
| Language: | fas |
| Published: |
Iranian Institute for Social and Cultural Studies
2023-12-01
|
| Series: | Interdisciplinary Studies in the Humanities |
| Subjects: | |
| Online Access: | https://www.isih.ir/article_467_14f64989fce591ea5cb9a1ec7ba9f14b.pdf |
| Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
| _version_ | 1850203564526272512 |
|---|---|
| author | مهدی رفعتی پناه مهرآبادی |
| author_facet | مهدی رفعتی پناه مهرآبادی |
| author_sort | مهدی رفعتی پناه مهرآبادی |
| collection | DOAJ |
| description | بر اساس پژوهشهای متعددی که طی سه دههٔ گذشته در مورد سازمانهای مردمنهاد محیطزیستی در ایران انجام شده، بین مردم و این سازمانها شکافی قابلتوجه وجود داشته است. این سازمانها هم در اطلاعرسانی به مردم و هم در زمینهٔ فعالیتهای محیطزیستی و افزایش دانش، بینش و مهارت مردم دچار ضعف بودهاند. هر چند که دلایل گوناگونی را برای این امر میتوان در نظر گرفت؛ اما دولت به عنوان عامترین نهاد کشور که گاه از آن با عنوان نهاد نهادها یاد میشود نقش بیبدیلی در کارایی یا عدم کارایی این سازمانها بازی میکند. نحوهٔ نگاه دولت به سازمانهای مردمنهاد محیطزیستی و شیوهٔ سیاستگذاری در مورد آنها بهویژه در بُعد قانونگذاری میتواند سبب شکوفایی این سازمانها و افزایش بهرهوری آنها گردد و یا در مسیری متضاد پیش رود. این پژوهش با استفاده از روش تحقیق تاریخی و با رجوع به قوانین و مقررات مرتبط با سازمانهای مردمنهاد و نیز با بهکارگیری برخی از اسناد برنامهای و گردآوری دادهها از طریق روش کتابخانهای بهدنبال بررسی نحوهٔ مواجههٔ دولت با این سازمانها و نتایج آن است. یافتهها نشان میدهد که دولت ایران به دلیل میل به تمرکزگرایی در قوانین و آییننامههای صادره، ضمن محدود کردن حیطه فعالیت و اقدام سازمانهای مردمنهاد، امکان دخالت دولت در امور آنها و سلب استقلالشان را فراهم آورد. نتیجهٔ دخالت دولت در امور این سازمانها چیزی نبود جز ضعف روز افزون سازمانهای مردم نهاد، پایین آمدن کاراییشان و بیانگیزگی آنها از یکسو و ناتوانی آنها در برقرار ارتباط مؤثر با مردم و ترویج فرهنگ حفاظت از محیطزیست از سویی دیگر. |
| format | Article |
| id | doaj-art-7b804c88c379490ebc8dba1c9f9d649e |
| institution | OA Journals |
| issn | 2008-4641 2008-4846 |
| language | fas |
| publishDate | 2023-12-01 |
| publisher | Iranian Institute for Social and Cultural Studies |
| record_format | Article |
| series | Interdisciplinary Studies in the Humanities |
| spelling | doaj-art-7b804c88c379490ebc8dba1c9f9d649e2025-08-20T02:11:29ZfasIranian Institute for Social and Cultural StudiesInterdisciplinary Studies in the Humanities2008-46412008-48462023-12-01161376510.22035/isih.2024.5139.4914467دولت و سازمانهای مردمنهاد محیطزیستی در ایران معاصرمهدی رفعتی پناه مهرآبادی0استادیار تاریخ، گروه مطالعات تاریخی و محیطی، پژوهشکده تحقیق و توسعه علوم انسانی، سازمان سمت، تهران، ایرانبر اساس پژوهشهای متعددی که طی سه دههٔ گذشته در مورد سازمانهای مردمنهاد محیطزیستی در ایران انجام شده، بین مردم و این سازمانها شکافی قابلتوجه وجود داشته است. این سازمانها هم در اطلاعرسانی به مردم و هم در زمینهٔ فعالیتهای محیطزیستی و افزایش دانش، بینش و مهارت مردم دچار ضعف بودهاند. هر چند که دلایل گوناگونی را برای این امر میتوان در نظر گرفت؛ اما دولت به عنوان عامترین نهاد کشور که گاه از آن با عنوان نهاد نهادها یاد میشود نقش بیبدیلی در کارایی یا عدم کارایی این سازمانها بازی میکند. نحوهٔ نگاه دولت به سازمانهای مردمنهاد محیطزیستی و شیوهٔ سیاستگذاری در مورد آنها بهویژه در بُعد قانونگذاری میتواند سبب شکوفایی این سازمانها و افزایش بهرهوری آنها گردد و یا در مسیری متضاد پیش رود. این پژوهش با استفاده از روش تحقیق تاریخی و با رجوع به قوانین و مقررات مرتبط با سازمانهای مردمنهاد و نیز با بهکارگیری برخی از اسناد برنامهای و گردآوری دادهها از طریق روش کتابخانهای بهدنبال بررسی نحوهٔ مواجههٔ دولت با این سازمانها و نتایج آن است. یافتهها نشان میدهد که دولت ایران به دلیل میل به تمرکزگرایی در قوانین و آییننامههای صادره، ضمن محدود کردن حیطه فعالیت و اقدام سازمانهای مردمنهاد، امکان دخالت دولت در امور آنها و سلب استقلالشان را فراهم آورد. نتیجهٔ دخالت دولت در امور این سازمانها چیزی نبود جز ضعف روز افزون سازمانهای مردم نهاد، پایین آمدن کاراییشان و بیانگیزگی آنها از یکسو و ناتوانی آنها در برقرار ارتباط مؤثر با مردم و ترویج فرهنگ حفاظت از محیطزیست از سویی دیگر.https://www.isih.ir/article_467_14f64989fce591ea5cb9a1ec7ba9f14b.pdfسازمانهای مردمنهاد محیطزیستیدولتقانونگذاریسیاستگذاریاقتدارگرایی |
| spellingShingle | مهدی رفعتی پناه مهرآبادی دولت و سازمانهای مردمنهاد محیطزیستی در ایران معاصر Interdisciplinary Studies in the Humanities سازمانهای مردمنهاد محیطزیستی دولت قانونگذاری سیاستگذاری اقتدارگرایی |
| title | دولت و سازمانهای مردمنهاد محیطزیستی در ایران معاصر |
| title_full | دولت و سازمانهای مردمنهاد محیطزیستی در ایران معاصر |
| title_fullStr | دولت و سازمانهای مردمنهاد محیطزیستی در ایران معاصر |
| title_full_unstemmed | دولت و سازمانهای مردمنهاد محیطزیستی در ایران معاصر |
| title_short | دولت و سازمانهای مردمنهاد محیطزیستی در ایران معاصر |
| title_sort | دولت و سازمانهای مردمنهاد محیطزیستی در ایران معاصر |
| topic | سازمانهای مردمنهاد محیطزیستی دولت قانونگذاری سیاستگذاری اقتدارگرایی |
| url | https://www.isih.ir/article_467_14f64989fce591ea5cb9a1ec7ba9f14b.pdf |
| work_keys_str_mv | AT mhdyrfʿtypnạhmhrậbạdy dwltwsạzmạnhạymrdmnhạdmḥyṭzystydrạyrạnmʿạṣr |