Analiza stężenia ghreliny i obestatyny w surowicy krwi u dzieci i młodzieży w schorzeniach autoimmunologicznych tarczycy

Wprowadzenie: Schorzenia tarczycy przebiegają ze zmianami masy ciała - w nadczynności tarczycy dochodzi do jej obniżenia, zaś w niedoczynności obserwuje się jej wzrost. Badania z ostatnich lat wykazały udział nowych czynników, takich jak ghrelina i obestatyna, w regulacji masy ciała. Te dwa blisko s...

Full description

Saved in:
Bibliographic Details
Main Authors: Magdalena Łuba, Franciszek Rogowski, Marcin Skrzydło, Jolanta Tobolczyk, Beata Żelazowska-Rutkowska, Alicja Koput, Jolanta Wysocka, Mieczysław Szalecki, Mirosława Urban, Artur Bossowski, Beata Sawicka
Format: Article
Language:English
Published: Termedia Publishing House 2009-03-01
Series:Pediatric Endocrinology, Diabetes and Metabolism
Subjects:
Online Access:http://cornetis.pl/pliki/ED/2009/1/ED_2009_1_20.pdf
Tags: Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
Description
Summary:Wprowadzenie: Schorzenia tarczycy przebiegają ze zmianami masy ciała - w nadczynności tarczycy dochodzi do jej obniżenia, zaś w niedoczynności obserwuje się jej wzrost. Badania z ostatnich lat wykazały udział nowych czynników, takich jak ghrelina i obestatyna, w regulacji masy ciała. Te dwa blisko spokrewnione hormony wykazują odmienne działanie: ghrelina pobudza, podczas gdy obestatyna hamuje łaknienie. Celem pracy była analiza stężenia ghreliny i obestatyny u dzieci z nieleczoną nadczynnością tarczycy w przebiegu choroby Gravesa-Basedowa, subkliniczną niedoczynnością tarczycy w zapaleniu tarczycy typu Hashimoto oraz w grupie dzieci z wolem obojętnym. Materiał i metody: Badaniem objęto 78 podopiecznych Poradni Endokrynologicznej II Kliniki Chorób Dzieci UM w Białymstoku i CZD w Warszawie z chorobą Gravesa-Basedowa (29 dziewcząt i 2 chłopców; w wieku od 6 do 21 lat - średnio 15,2 roku) oraz z zapaleniem tarczycy typu Hashimoto (29 dziewcząt i 3 chłopców; w wieku od 9 do 18 lat-średnio 14,8 roku). Grupę kontrolną stanowiła młodzież w stanie klinicznej i biochemicznej eutyreozy z wolem obojętnym (13 dziewcząt i 2 chłopców; w wieku od 9 do 18 lat - średnio 14,6 roku). U wszystkich badanych oznaczono stężenie ghreliny i obestatyny metodą RIA (Phoenix Pharmaceuticals, USA). Wyniki: U dzieci i młodzieży z nadczynnością tarczycy w przebiegu choroby Gravesa-Basedowa stwierdzono niższe stężenia ghreliny niż u osób z wolem obojętnym oraz subkliniczną niedoczynnością tarczycy w przebiegu zapalenia typu Hashimoto (123±23 vs. 151±45; vs. 140±36 pg/ml, p<0,02, ns). Z kolei stężenia obestatyny były niższe w grupie z nieleczoną subkliniczną niedoczynnością tarczycy w zapaleniu Hashimoto w porównaniu do grupy z wolem prostym i zapaleniem tarczycy typu Hashimoto w eutyreozie (203,28±59 vs. 222,49±49; 267,24±70 pg/ml, p<0,03, p<0,02). W grupie z nieleczoną nadczynnością tarczycy obserwowano znamienną zależność między stężeniem ghreliny a stężeniem fT3 (r= -0,36, p<0,4) i fT4 (r=- 0,45, p<0,01). Wnioski: Zaburzenia hormonalne w przebiegu schorzeń tarczycy wieku rozwojowego mają istotny wpływ na stężenia uwalnianych hormonów regulujących łaknienie: ghreliny (w nadczynności tarczycy) oraz obestatyny (w niedoczynność tarczycy).
ISSN:2081-237X