ميزان آگاهي،آموزش ومشاركت عمومي در مديريت پسماند: مطالعه موردی در شهر تهران

زمينه و هدف: مشارکت عمومي در مديريت اصولي پسماند شهري نقشي حياتي دارد و اطلاع‌رساني، آموزش و توانمندسازي از ملزومات استفاده از اين پتانسيل‌ هستند. در اين مطالعه، ميزان آگاهي، آموزش و مشاركت عمومي در مديريت پسماند در شهر تهران در سال 1391 مورد بررسي قرار گرفت.  مواد و روش‌ها: پس از بررسي وضعيت کلي...

Full description

Saved in:
Bibliographic Details
Main Authors: مهرنوش ابطحی, رضا سعیدی, مليحه نصراله بروجردي, عاطفه فخرايي فر, علي بيات, سعيد مكاري, فاطمه علي عسگري, اعظم انكوتي, مهدي عليزاده
Format: Article
Language:fas
Published: School of health and safety, Shahid Beheshti University of Medical Sciences 2016-04-01
Series:بهداشت در عرصه
Subjects:
Online Access:https://journals.sbmu.ac.ir/jhf/article/view/10527
Tags: Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
Description
Summary:زمينه و هدف: مشارکت عمومي در مديريت اصولي پسماند شهري نقشي حياتي دارد و اطلاع‌رساني، آموزش و توانمندسازي از ملزومات استفاده از اين پتانسيل‌ هستند. در اين مطالعه، ميزان آگاهي، آموزش و مشاركت عمومي در مديريت پسماند در شهر تهران در سال 1391 مورد بررسي قرار گرفت.  مواد و روش‌ها: پس از بررسي وضعيت کلي مديريت پسماند در شهر تهران، پرسشنامه‌اي در جهت اهداف مطالعه تنظيم گرديد و تعداد 500 واحد مسکوني بعنوان نمونه به روش تصادفي از مناطق 22 گانه شهرداري انتخاب و ارزيابي شدند. تمام مراحل اين طرح با رعايت موازين اخلاقى و پژوهشى انجام شد. يافته‌ها: تنها حدود يک سوم مردم از سطح آگاهي مناسب در زمينه مديريت پسماند برخوردار بودند. وضعيت کلي آموزش مردم در زمينه مديريت پسماند نيز نامطلوب بود، سطح آموزش دريافتي 86% مردم ضعيف يا بسيار ضعيف بدست آمد. مشارکت عمومي در مديريت پسماند در زمينه‌هاي مختلف متفاوت بود. مشارکت در فعاليتهايي نظير پرهيز از ريخت و پاش پسماند و رعايت زمانبندي در انتقال پسماند به مخازن جمع‌آوري نسبتاً مناسب بود، در زمينه‌هاي کاهش توليد پسماند و جداسازي اجزاء قابل بازيافت، مشارکت نسبتاً کمتري مشاهده شد و جداسازي پسماند خطرناک و توليد کمپوست خانگي بعلت عدم وجود امکانات و آموزش، صورت نمي‌گرفت. نتيجه‌گيري: اين مطالعه نشان داد که براي افزايش ميزان مشاركت عمومي در مديريت پسماند، علاوه بر آموزش عمومي بايد امکانات لازم براي مشارکت مردم فراهم شده و گسترش يابد. تکرار و استمرار برنامه‌هاي آموزشي، آموزش چهره به چهره و استفاده بيشتر از رسانه‌هاي تلويزيون و اينترنت مورد تأکيد است. كليد واژه‌ها: آموزش عمومي، مشاركت عمومي، پسماند شهري، شهر تهران    
ISSN:2383-1375