Analytic Criticizing the View of Mulla Sadra upon the Creation and Survival of the Soul

یکی از مباحث مهم و پیچیده در باب نفس‌شناسی مسئلة حدوث و بقای نفس است. مجرد بودنِ یک شیء با حدوث زمانی و مسبوق بودن آن با عدم سازش ندارد و نیز حدوث آن با بقا و جاودانگی آن سازگار نیست؛ زیرا حکما آنچه را که مسلّم دانسته‌اند این است که هر موجودی که فاقد حامل‌ِ امکان استعدادی وجود و عدم باشد (مجرد باشد)...

Full description

Saved in:
Bibliographic Details
Main Author: Muhammad Eshaq Arefi Shirdaghi
Format: Article
Language:fas
Published: Razavi University of Islamic Sciences 2013-01-01
Series:آموزه‌‌های فلسفه اسلامي
Online Access:https://ipd.razavi.ac.ir/article_988_5c0b24552a667c01253260fb0921f23b.pdf
Tags: Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
Description
Summary:یکی از مباحث مهم و پیچیده در باب نفس‌شناسی مسئلة حدوث و بقای نفس است. مجرد بودنِ یک شیء با حدوث زمانی و مسبوق بودن آن با عدم سازش ندارد و نیز حدوث آن با بقا و جاودانگی آن سازگار نیست؛ زیرا حکما آنچه را که مسلّم دانسته‌اند این است که هر موجودی که فاقد حامل‌ِ امکان استعدادی وجود و عدم باشد (مجرد باشد) ازلی و ابدی است، نه حادث می‌گردد و نه فاسد و موجودی که دارای استعداد و حامل امکان استعدادی است در معرض کون و فساد بوده و ازلی و ابدی نخواهد بود. بنابراین مسئلة اساسی این است که چگونه ابن سینا نفس مجرد انسانی را حادث می‌داند و در عین حال انعدام آن را امکان‌پذیر نمی‌داند؟ این دو امر چگونه قابل جمعند؟به نظر می‌رسد که هرچند ملاصدرا در این باره تلاش فراوان نموده است، مسئلة یادشده همچنان باقی است و با مبانی وی همان گونه که مسئلة مزبور قابل حل نیست بقای روحانی و مجردی نفس نیز با اشکال مواجه است.
ISSN:2251-9386
2783-4026