Solidarność: jeden i drugi, nigdy jeden przeciw drugiemu
Autor podejmuje refleksję nad chrześcijańskim rozumieniem idei solidarności, odwołując się głównie do myśli Jana Pawła II i Josepha Ratzingera. Dowodzi, że solidarność w katolickim znaczeniu zakłada istnienie poczucia wspólnoty aktualnej lub potencjalnej. W tradycji oświeceniowej "zbratanie&qu...
Saved in:
| Main Author: | |
|---|---|
| Format: | Article |
| Language: | deu |
| Published: |
Catholic Academy in Warsaw
2025-08-01
|
| Series: | Warszawskie Studia Teologiczne |
| Subjects: | |
| Online Access: | https://czasopismowst.pl/index.php/wst/article/view/520 |
| Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
| Summary: | Autor podejmuje refleksję nad chrześcijańskim rozumieniem idei solidarności, odwołując się głównie do myśli Jana Pawła II i Josepha Ratzingera. Dowodzi, że solidarność w katolickim znaczeniu zakłada istnienie poczucia wspólnoty aktualnej lub potencjalnej. W tradycji oświeceniowej "zbratanie" jest ujmowane jako pierwotne w stosunku do "poznania", co czyni samą ideę braterstwa i solidarności wysoce abstrakcyjną. Chrześcijaństwo natomiast wiąże ideę braterstwa i solidarności ze "spotkaniem" konkretnego człowieka, objawieniem jego twarzy i ujawnieniem jego ropiejących ran. Przykładem jest przypowieść o Miłosiernym Samarytaninie. Istotnym wyróżnikiem obu tradycji myślenia jest odmienne odniesienie się do kwestii "dwustrefowości". W nauczaniu Jana Pawła II kierowanym pierwotnie do Polaków, ale mającym swoje odzwierciedlenie także w papieskich encyklikach, idea solidarności rozwija się w kontrze do dwóch elementów ideologii marksistowskiej: walki klas oraz "odzyskiwania" przeciwników dla wspólnoty narodowej i kościelnej, zamiast dążenia do ich zniszczenia. Pierwsze reprezentowane jest przez obecność odniesień do idei patriotyzmu, drugie, przez podkreślanie roli indywidualnego sumienia oraz nawrócenia.
|
|---|---|
| ISSN: | 0209-3782 2719-7530 |