احراز اختلاف در رویه دیوان بینالمللی دادگستری در کشاکش شکلگرایی حقوقی و واقعگرایی حقوقی
دیوان بینالمللی دادگستری، مهمترین نهاد بینالمللی در زمینۀ رسیدگی به اختلافات میان دولتهاست و هدف اصلی آن، حل و فصل اختلافات دولتها در قضایای ترافعی، و پاسخدادن به سؤالات نهادهای دارای صلاحیت در قالب نظر مشورتی است؛ ضمن اینکه توسعۀ حقوق بینالملل جزو تبعات اشتغال قضایی دیوان است و آرای دیوان ن...
Saved in:
| Main Authors: | , |
|---|---|
| Format: | Article |
| Language: | fas |
| Published: |
CILA
2025-04-01
|
| Series: | Majallah-i Huqūqī-i Biyn/al-milalī-i |
| Subjects: | |
| Online Access: | https://www.cilamag.ir/article_717988_23b0a669e84c3c39f89147192e57fcb7.pdf |
| Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
| Summary: | دیوان بینالمللی دادگستری، مهمترین نهاد بینالمللی در زمینۀ رسیدگی به اختلافات میان دولتهاست و هدف اصلی آن، حل و فصل اختلافات دولتها در قضایای ترافعی، و پاسخدادن به سؤالات نهادهای دارای صلاحیت در قالب نظر مشورتی است؛ ضمن اینکه توسعۀ حقوق بینالملل جزو تبعات اشتغال قضایی دیوان است و آرای دیوان نیز گاهی به حمایت از آن میپردازد. دیوان در فرایند رسیدگی به دعاوی غالباً از دو رویة شکلگرایی(فرمالیسم) حقوقی و واقعگرایی بهره میبرد، ولی اتخاذ هر یک از این رویهها، تبعاتی را بر فرآیند رسیدگی و به تبع آن، عرصة حقوق بینالملل همراه دارد. پژوهش حاضر در صدد است تا پیامد گرایش دیوان به هریک از این رویهها بالاخص شکلگرایی حقوقی را بررسی کرده و به آثار و نتایج آن بپردازد. نتایج پژوهش نشان میدهد که امتناع از احراز صلاحیت بهطور فزایندهای مشروعیت و اثربخشی دیوان را بهعنوان برترین نهاد قضایی جهان به سبب سلب فرصتهای موجود در زمینه توسعه حقوق بینالملل و نیز تأثیرپذیری از واقعیات سیاسی تضعیف میکند، چرا که شکلگرایی حقوقی باعث ناپویایی، عدم انعطاف و سیاسیکاری دیوان میشود؛ لذا ضروری است دیوان برای غلبه بر ملاحظات سیاسی، با استناد به اصل ماوروماتیس و اتخاذ رویکرد واقعگرایی، در گسترش حقوق بینالملل مؤثر باشد. |
|---|---|
| ISSN: | 2251-614X 2645-4858 |