تحلیل رابطه بین حساسیت زمین‌لغزش‌ ها با شدت فرسایش و تولید رسوب (مطالعه موردی: حوضه دارابکلا، استان مازندران)

زمین‌لغزش‌ها از مهم‌ترین مخاطرات ژئومورفولوژیک به‌شمار می‌روند که موجب ناپایداری زمین و افزایش فرسایش و تولید رسوب می‌شوند. در ایران، بیشتر پژوهش‌ها بر پهنه‌بندی خطر زمین‌لغزش تمرکز داشته و نقش آن‌ها در فرآیندهای رسوبی کمتر بررسی شده است. هدف این تحقیق، بررسی رابطه بین حساسیت زمین‌لغزش با شدت فرسایش...

Full description

Saved in:
Bibliographic Details
Main Authors: سمانه یوسفی, عیسی جوکار سرهنگی, رضا اسماعیلی
Format: Article
Language:English
Published: Ferdowsi University of Mashhad 2025-06-01
Series:جغرافیا و مخاطرات محیطی
Subjects:
Online Access:https://geoeh.um.ac.ir/article_46762_46156fe11ed14e14336726d82f713591.pdf
Tags: Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
Description
Summary:زمین‌لغزش‌ها از مهم‌ترین مخاطرات ژئومورفولوژیک به‌شمار می‌روند که موجب ناپایداری زمین و افزایش فرسایش و تولید رسوب می‌شوند. در ایران، بیشتر پژوهش‌ها بر پهنه‌بندی خطر زمین‌لغزش تمرکز داشته و نقش آن‌ها در فرآیندهای رسوبی کمتر بررسی شده است. هدف این تحقیق، بررسی رابطه بین حساسیت زمین‌لغزش با شدت فرسایش و تأثیر آن بر رسوب­دهی در حوضه دارابکلا (استان مازندران) است. نقشه حساسیت زمین‌لغزش با مدل نسبت فراوانی (FR) و با استفاده از لایه‌هایی مانند لیتولوژی، ارتفاع، شیب، جهت، کاربری اراضی و فاصله از جاده و آبراهه تهیه شد که دقت بالایی (p = 0.99) داشت. شدت فرسایش با مدل‌های MPSIAC و RUSLE برآورد و با مدل پایه BLM و شاخص‌های آماری اعتبارسنجی شد. مدل MPSIAC به‌دلیل دقت بیشتر، برای تخمین رسوب دهی در کلاس‌های مختلف حساسیت زمین‌لغزش به‌کار رفت. نتایج آزمون ANOVA تفاوت معنی ­دار بین کلاس‌ها را نشان داد و بیشترین رسوب (61.35 تن در هکتار در سال) در مناطق با حساسیت بسیار زیاد رخ داد. این نتایج بر لزوم درنظر گرفتن اثر مستقیم زمین‌لغزش‌ها در مدل‌های فرسایش و رسوب تأکید دارد.
ISSN:2322-1682
2383-3076