Naar een proces-georiënteerde, dimensionale methode voor diagnostiek en behandeling van spraakstoornissen bij kinderen. Positiebepaling en toekomstperspectieven

Achtergrond:  Kinderen met een spraakontwikkelingsstoornis (SOS) vormen een heterogene groep, met betrekking tot ernst, etiologie, proximale oorzaken, spraakfoutkenmerken en respons op behandeling. Baby’s en peuters ontwikkelen spraak en taal in interactie met neurologische rijping, en algemene pe...

Full description

Saved in:
Bibliographic Details
Main Authors: Ben A.M. Maassen, Hayo Terband
Format: Article
Language:nld
Published: University of Groningen Press 2025-04-01
Series:Stem-, Spraak- en Taalpathologie
Online Access:https://sstp.nl/article/view/42372
Tags: Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
_version_ 1849221900984647680
author Ben A.M. Maassen
Hayo Terband
author_facet Ben A.M. Maassen
Hayo Terband
author_sort Ben A.M. Maassen
collection DOAJ
description Achtergrond:  Kinderen met een spraakontwikkelingsstoornis (SOS) vormen een heterogene groep, met betrekking tot ernst, etiologie, proximale oorzaken, spraakfoutkenmerken en respons op behandeling. Baby’s en peuters ontwikkelen spraak en taal in interactie met neurologische rijping, en algemene perceptuele, motorische en cognitieve vaardigheden in een sociaal-emotionele context.  Doel:  Na een korte introductie in psycholinguïstische modellen van spraakproductie en niveaus van causaliteit, presenteren we in dit artikel een diepgaand overzicht van mechanismen en processen, en de dynamiek daarvan, die cruciaal zijn in de typische spraakontwikkeling. Deze basismechanismen en -processen zijn: [1] neurofysiologische motorische verfijning, dat wil zeggen de rijpende articulatorische mechanismen die brabbelen en de meer gedifferentieerde productie van grotere spraakpatronen aansturen; [2] sensomotorische integratie, die de sturende functie vormt van fonetiek naar fonologie; en [3] motorische hiërarchie en articulatorische fonologie die de organisatie van articulatorische bewegingen in lettergrepen beschrijft, die ten grondslag liggen aan vloeiende spraakproductie. Deze dynamiek heeft gevolgen voor de diagnose en verdere analyse van SOS bij kinderen. Wij betogen dat de huidige diagnostische classificatiesystemen geen recht doen aan het multi-level, multifactoriële en interactieve karakter van de onderliggende mechanismen en processen. Dit wordt geïllustreerd door een recente Nederlandse studie die verschillende prestatieprofielen opleverde bij kinderen met SOS, wat een dimensionale interpretatie van onderliggende verwerkingstekorten mogelijk maakt.  Conclusies:  Analyses van reguliere behandelingen met betrekking tot de behandeldoelen en de spraakmechanismen die worden aangepakt, laten zien dat behandelprogramma's behoorlijk transparant zijn in hun doelen en aanpak, en hoe ze bijdragen aan het verhelpen van specifieke tekorten of mechanismen. Recente studies naar klinisch redeneren laten zien dat de klinische uitdaging voor logopedisten is om de meest geschikte behandeling op het meest geschikte moment te kunnen selecteren voor elk individueel kind met SOS. Wij betogen dat een procesgerichte aanpak voordelen heeft in vergelijking met categorische diagnostiek als een toolbox om te helpen bij de interpretatie van het spraakprofiel in onderliggende tekorten en deze te verbinden met een specifieke interventieaanpak en behandelingsdoel.
format Article
id doaj-art-5e8f22331c6e4345a3ac74353deb6c05
institution Kabale University
issn 2666-674X
language nld
publishDate 2025-04-01
publisher University of Groningen Press
record_format Article
series Stem-, Spraak- en Taalpathologie
spelling doaj-art-5e8f22331c6e4345a3ac74353deb6c052025-08-26T10:39:10ZnldUniversity of Groningen PressStem-, Spraak- en Taalpathologie2666-674X2025-04-0130SOS10.21827/32.8310/2025-SOS-132039Naar een proces-georiënteerde, dimensionale methode voor diagnostiek en behandeling van spraakstoornissen bij kinderen. Positiebepaling en toekomstperspectievenBen A.M. Maassen0https://orcid.org/0000-0002-3330-1462Hayo TerbandRijksuniversiteit GroningenAchtergrond:  Kinderen met een spraakontwikkelingsstoornis (SOS) vormen een heterogene groep, met betrekking tot ernst, etiologie, proximale oorzaken, spraakfoutkenmerken en respons op behandeling. Baby’s en peuters ontwikkelen spraak en taal in interactie met neurologische rijping, en algemene perceptuele, motorische en cognitieve vaardigheden in een sociaal-emotionele context.  Doel:  Na een korte introductie in psycholinguïstische modellen van spraakproductie en niveaus van causaliteit, presenteren we in dit artikel een diepgaand overzicht van mechanismen en processen, en de dynamiek daarvan, die cruciaal zijn in de typische spraakontwikkeling. Deze basismechanismen en -processen zijn: [1] neurofysiologische motorische verfijning, dat wil zeggen de rijpende articulatorische mechanismen die brabbelen en de meer gedifferentieerde productie van grotere spraakpatronen aansturen; [2] sensomotorische integratie, die de sturende functie vormt van fonetiek naar fonologie; en [3] motorische hiërarchie en articulatorische fonologie die de organisatie van articulatorische bewegingen in lettergrepen beschrijft, die ten grondslag liggen aan vloeiende spraakproductie. Deze dynamiek heeft gevolgen voor de diagnose en verdere analyse van SOS bij kinderen. Wij betogen dat de huidige diagnostische classificatiesystemen geen recht doen aan het multi-level, multifactoriële en interactieve karakter van de onderliggende mechanismen en processen. Dit wordt geïllustreerd door een recente Nederlandse studie die verschillende prestatieprofielen opleverde bij kinderen met SOS, wat een dimensionale interpretatie van onderliggende verwerkingstekorten mogelijk maakt.  Conclusies:  Analyses van reguliere behandelingen met betrekking tot de behandeldoelen en de spraakmechanismen die worden aangepakt, laten zien dat behandelprogramma's behoorlijk transparant zijn in hun doelen en aanpak, en hoe ze bijdragen aan het verhelpen van specifieke tekorten of mechanismen. Recente studies naar klinisch redeneren laten zien dat de klinische uitdaging voor logopedisten is om de meest geschikte behandeling op het meest geschikte moment te kunnen selecteren voor elk individueel kind met SOS. Wij betogen dat een procesgerichte aanpak voordelen heeft in vergelijking met categorische diagnostiek als een toolbox om te helpen bij de interpretatie van het spraakprofiel in onderliggende tekorten en deze te verbinden met een specifieke interventieaanpak en behandelingsdoel.https://sstp.nl/article/view/42372
spellingShingle Ben A.M. Maassen
Hayo Terband
Naar een proces-georiënteerde, dimensionale methode voor diagnostiek en behandeling van spraakstoornissen bij kinderen. Positiebepaling en toekomstperspectieven
Stem-, Spraak- en Taalpathologie
title Naar een proces-georiënteerde, dimensionale methode voor diagnostiek en behandeling van spraakstoornissen bij kinderen. Positiebepaling en toekomstperspectieven
title_full Naar een proces-georiënteerde, dimensionale methode voor diagnostiek en behandeling van spraakstoornissen bij kinderen. Positiebepaling en toekomstperspectieven
title_fullStr Naar een proces-georiënteerde, dimensionale methode voor diagnostiek en behandeling van spraakstoornissen bij kinderen. Positiebepaling en toekomstperspectieven
title_full_unstemmed Naar een proces-georiënteerde, dimensionale methode voor diagnostiek en behandeling van spraakstoornissen bij kinderen. Positiebepaling en toekomstperspectieven
title_short Naar een proces-georiënteerde, dimensionale methode voor diagnostiek en behandeling van spraakstoornissen bij kinderen. Positiebepaling en toekomstperspectieven
title_sort naar een proces georienteerde dimensionale methode voor diagnostiek en behandeling van spraakstoornissen bij kinderen positiebepaling en toekomstperspectieven
url https://sstp.nl/article/view/42372
work_keys_str_mv AT benammaassen naareenprocesgeorienteerdedimensionalemethodevoordiagnostiekenbehandelingvanspraakstoornissenbijkinderenpositiebepalingentoekomstperspectieven
AT hayoterband naareenprocesgeorienteerdedimensionalemethodevoordiagnostiekenbehandelingvanspraakstoornissenbijkinderenpositiebepalingentoekomstperspectieven