نحوۀ حضور امر معنوی در شکلگیری معماری (معماری اسلامی: از نفی تا ایجاب)
این مقاله به بررسی مفهوم معماری اسلامی و نقد نگرشهای شرقشناسانهای که در دویست سال اخیر شکل گرفته، میپردازد. هدف پژوهش، تحلیل ضرورت حضور امر معنوی در معماری بهمثابۀ یک پدیده است که بهجای تمرکز بر پاسخها و فرمهای نهایی، به فرایند مسئلهیابی و نیازهای بنیادین توجه دارد. چارچوب نظری مقاله، در را...
Saved in:
| Main Author: | |
|---|---|
| Format: | Article |
| Language: | English |
| Published: |
Nazar
2025-06-01
|
| Series: | هنر و تمدن شرق |
| Subjects: | |
| Online Access: | http://www.jaco-sj.com/article_214090_7289f69852faf149db88595a63c777a7.pdf |
| Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
| Summary: | این مقاله به بررسی مفهوم معماری اسلامی و نقد نگرشهای شرقشناسانهای که در دویست سال اخیر شکل گرفته، میپردازد. هدف پژوهش، تحلیل ضرورت حضور امر معنوی در معماری بهمثابۀ یک پدیده است که بهجای تمرکز بر پاسخها و فرمهای نهایی، به فرایند مسئلهیابی و نیازهای بنیادین توجه دارد. چارچوب نظری مقاله، در راستای نقد گفتمان مرسوم در مورد معماری اسلامی است که با تفسیر و کاربرد ناقص آن، به از دست رفتن قابلیت این مفهوم بهعنوان یک سنت فکری و تجربه زیستی تاریخی منجر شده است. این نگاه، بهجای توجه به فرایند و مسیر، تنها بر محصول نهایی و مصداق تأکید میکند. سوال اصلی پژوهش این است که چگونه میتوان معماری اسلامی را بهمثابۀ یک فرایند معنوی و مسئلهمحور بازتعریف کرد که به توسعۀ بومی و خودآگاهی جمعی کمک کند؟ پژوهش حاضر، در تلاش است تا معانی صلب و ناکارآمدی که به مفهوم معماری اسلامی افزوده شده است را با رویکردی فلسفی و در قالب پارادایم تفسیری کنار بگذارد. روش این پژوهش پدیدارشناختی است و با تحلیل نشانههای ظاهری، در پی کشف معانی و باطن پدیدۀ معماری اسلامی معنا پیدا میکند. یافتهها نشان میدهد که معماری بهعنوان یکی از مظاهر تمدن، نیازمند احضار امر معنوی در جهتدهی به مسیر توسعه است؛ بهویژه برای خلق فضایی که بتواند نیازهای معنوی را در قالب ظرفی برای فعالیتهای مبتنی بر معنا برآورده سازد. |
|---|---|
| ISSN: | 2345-6612 2345-6620 |