Bractwa charytatywno-opiekuńcze w przedrozbiorowej Polsce

Artykuł o charakterze syntetycznym przedstawia charytatywną działalność bractw kościelnych w średniowieczu i czasach nowożytnych. Można powiedzieć, że w zasadzie wszystkie podejmowały w jakimś stopniu tę formę aktywności. Ze względu jednak na zakres i intensywność takich działań wyodrębniają się wśr...

Full description

Saved in:
Bibliographic Details
Main Author: Marian Surdacki
Format: Article
Language:deu
Published: Towarzystwo Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II 2024-11-01
Series:Kościół i Prawo
Subjects:
Online Access:https://czasopisma.tnkul.pl/index.php/kip/article/view/1577
Tags: Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
_version_ 1850283306410573824
author Marian Surdacki
author_facet Marian Surdacki
author_sort Marian Surdacki
collection DOAJ
description Artykuł o charakterze syntetycznym przedstawia charytatywną działalność bractw kościelnych w średniowieczu i czasach nowożytnych. Można powiedzieć, że w zasadzie wszystkie podejmowały w jakimś stopniu tę formę aktywności. Ze względu jednak na zakres i intensywność takich działań wyodrębniają się wśród nich trzy grupy. Pierwszą stanowią bractwa, o powszechnym – ogólnopolskim zasięgu, które w momencie powstawania i w zamyśle ich twórców, stawiały sobie za główny, a nawet jedyny cel kompleksową pracę charytatywną skierowaną do wszystkich ludzi wymagających wsparcia, przybywających zarówno w szpitalach, w prywatnych domach lub gdziekolwiek indziej. Należy do nich zaliczyć bractwa szpitalne, bractwa ubogich oraz bractwa miłosierdzia. W grupie drugiej można umieścić także konfraternie charytatywne, lecz ilościowo mniej popularne, ograniczone do pewnych terenów, koncentrujące się na wybranych aspektach działań charytatywnych (np. wspieranie umierających), obejmujące opieką tylko niektóre grupy potrzebujących, niekiedy obsługujące pojedyncze szpitale. W tym wypadku chodzi m.in. o bractwa: kapłańskie, dobrej śmierci, niemieckie, pogrzebowe, więzienne, św. Marcina, św. Rocha, św. Benona, św. Łazarza. I wreszcie trzecia grupa bractw, to nastawione na zupełnie inne cele konfraternie dewocyjne, w których aktywność dobroczynna, z reguły uboczna, mało eksponowana, czasami wręcz marginalna, była jednak zawsze obecna. W wielu bractwach ograniczała się co najwyżej do obowiązku organizowania pochówku, uczestnictwa w ceremoniach pogrzebowych konfratrów oraz modlitw za ich dusze.
format Article
id doaj-art-43f3e003196f4a7ea964f6d922145d62
institution OA Journals
issn 0208-7928
2544-5804
language deu
publishDate 2024-11-01
publisher Towarzystwo Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II
record_format Article
series Kościół i Prawo
spelling doaj-art-43f3e003196f4a7ea964f6d922145d622025-08-20T01:47:48ZdeuTowarzystwo Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła IIKościół i Prawo0208-79282544-58042024-11-0113226127610.18290/kip2024.311577Bractwa charytatywno-opiekuńcze w przedrozbiorowej PolsceMarian Surdacki0https://orcid.org/0000-0002-4649-8567Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła IIArtykuł o charakterze syntetycznym przedstawia charytatywną działalność bractw kościelnych w średniowieczu i czasach nowożytnych. Można powiedzieć, że w zasadzie wszystkie podejmowały w jakimś stopniu tę formę aktywności. Ze względu jednak na zakres i intensywność takich działań wyodrębniają się wśród nich trzy grupy. Pierwszą stanowią bractwa, o powszechnym – ogólnopolskim zasięgu, które w momencie powstawania i w zamyśle ich twórców, stawiały sobie za główny, a nawet jedyny cel kompleksową pracę charytatywną skierowaną do wszystkich ludzi wymagających wsparcia, przybywających zarówno w szpitalach, w prywatnych domach lub gdziekolwiek indziej. Należy do nich zaliczyć bractwa szpitalne, bractwa ubogich oraz bractwa miłosierdzia. W grupie drugiej można umieścić także konfraternie charytatywne, lecz ilościowo mniej popularne, ograniczone do pewnych terenów, koncentrujące się na wybranych aspektach działań charytatywnych (np. wspieranie umierających), obejmujące opieką tylko niektóre grupy potrzebujących, niekiedy obsługujące pojedyncze szpitale. W tym wypadku chodzi m.in. o bractwa: kapłańskie, dobrej śmierci, niemieckie, pogrzebowe, więzienne, św. Marcina, św. Rocha, św. Benona, św. Łazarza. I wreszcie trzecia grupa bractw, to nastawione na zupełnie inne cele konfraternie dewocyjne, w których aktywność dobroczynna, z reguły uboczna, mało eksponowana, czasami wręcz marginalna, była jednak zawsze obecna. W wielu bractwach ograniczała się co najwyżej do obowiązku organizowania pochówku, uczestnictwa w ceremoniach pogrzebowych konfratrów oraz modlitw za ich dusze.https://czasopisma.tnkul.pl/index.php/kip/article/view/1577bractwapolskaśredniowieczemiłosierdzie
spellingShingle Marian Surdacki
Bractwa charytatywno-opiekuńcze w przedrozbiorowej Polsce
Kościół i Prawo
bractwa
polska
średniowiecze
miłosierdzie
title Bractwa charytatywno-opiekuńcze w przedrozbiorowej Polsce
title_full Bractwa charytatywno-opiekuńcze w przedrozbiorowej Polsce
title_fullStr Bractwa charytatywno-opiekuńcze w przedrozbiorowej Polsce
title_full_unstemmed Bractwa charytatywno-opiekuńcze w przedrozbiorowej Polsce
title_short Bractwa charytatywno-opiekuńcze w przedrozbiorowej Polsce
title_sort bractwa charytatywno opiekuncze w przedrozbiorowej polsce
topic bractwa
polska
średniowiecze
miłosierdzie
url https://czasopisma.tnkul.pl/index.php/kip/article/view/1577
work_keys_str_mv AT mariansurdacki bractwacharytatywnoopiekunczewprzedrozbiorowejpolsce