ارزیابی اندرکنش جوامع محیطی در سازگاری با کم‌آبی با استفاده از تحلیل شبکه‌های اجتماعی، مطالعه موردی: دشت اصفهان-برخوار

در این پژوهش، برای شناسایی جوامع در دشت اصفهان-برخوار، از مرزهای سیاسی و طبیعی، نظیر مرزهای شهرستان‌ها، کانال‌های آبیاری موجود، موقعیت مکانی چاه‌های بهره‌برداری، میزان و نوع کشت کشاورزان و میزان مصرف آب در منطقه استفاده شده است. درمجموع ۱۵۶۹ ذی‌نفع و ۱۹ جامعه در محدوده موردمطالعه بین سال‌های ۱۳۸۹ تا...

Full description

Saved in:
Bibliographic Details
Main Authors: هامون یوسفی, آزاده احمدی
Format: Article
Language:fas
Published: University of Tehran, College of Aburaihan 2025-02-01
Series:مدیریت آب و آبیاری
Subjects:
Online Access:https://jwim.ut.ac.ir/article_98232_21debdf2a2d354eca89c5e9e4684fa2e.pdf
Tags: Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
_version_ 1850043766417653760
author هامون یوسفی
آزاده احمدی
author_facet هامون یوسفی
آزاده احمدی
author_sort هامون یوسفی
collection DOAJ
description در این پژوهش، برای شناسایی جوامع در دشت اصفهان-برخوار، از مرزهای سیاسی و طبیعی، نظیر مرزهای شهرستان‌ها، کانال‌های آبیاری موجود، موقعیت مکانی چاه‌های بهره‌برداری، میزان و نوع کشت کشاورزان و میزان مصرف آب در منطقه استفاده شده است. درمجموع ۱۵۶۹ ذی‌نفع و ۱۹ جامعه در محدوده موردمطالعه بین سال‌های ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۴ شناسایی شده‌اند. ویژگی‌های جوامع مانند مصرف آب در واحد سطح، سود حاصل از کشاورزی در واحد سطح و شاخص‌های تحلیلی شبکه‌های اجتماعی نظیر درجه مرکزیت و بردار ویژه در محیط برنامه‌نویسی شی‌گرای پایتون محاسبه شده‌اند تا ارتباط شبکه ذی‌نفعان با وضعیت منابع آب زیرزمینی محدوده موردمطالعه برقرار و رتبه‌بندی جوامع میسر شود. نتایج نشان می‌دهد میانگین مصرف آب کل جوامع حدود ۱۶۰۰۰ مترمکعب بر هکتار، میانگین سود در هر هکتار برابر ۱۱۰ میلیون ریال و میانگین درجه مرکزیت برابر 43/0 است. جوامعی که در نواحی جنوب‌غربی محدوده واقع شده‌اند، با میانگین سود ۱۹۰ میلیون ریال در هر هکتار، برترین جوامع ازنظر بهره‌وری اقتصادی هستند. هم‌چنین، جوامع برتر با میانگین درجه مرکزیت 8/0 بیش‌ترین سطح روابط ذی‌نفعان در سطح خرد شبکه را نسبت به سایر جوامع دارند. جوامعی که کم‌ترین بهره‌وری اقتصادی را داشتند، در مناطق شمالی و غربی دشت اصفهان- برخوار و در نزدیکی جبهه‌های ورودی آبخوان واقع شده‌اند و تغییر رویکرد این جوامع نسبت به منابع آب ضروری است. در صورت افزایش بهره‌وری در سطح کلان شبکه به‌واسطه تقویت ارتباطات میان جوامع، کاهش افت تراز آبخوان در کنار ارتقای سازگاری با کم‌آبی و سطح رفاه ذی‌نفعان در کل محدوده موردمطالعه متصور است.
format Article
id doaj-art-3bacc2b0484644d295b2aa5c11511e25
institution DOAJ
issn 2251-6298
2382-9931
language fas
publishDate 2025-02-01
publisher University of Tehran, College of Aburaihan
record_format Article
series مدیریت آب و آبیاری
spelling doaj-art-3bacc2b0484644d295b2aa5c11511e252025-08-20T02:55:09ZfasUniversity of Tehran, College of Aburaihanمدیریت آب و آبیاری2251-62982382-99312025-02-0114493595110.22059/jwim.2024.378063.116898232ارزیابی اندرکنش جوامع محیطی در سازگاری با کم‌آبی با استفاده از تحلیل شبکه‌های اجتماعی، مطالعه موردی: دشت اصفهان-برخوارهامون یوسفی0آزاده احمدی1دانشکده مهندسی عمران، آب و محیط‌زیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.دانشکده مهندسی عمران، آب و محیط‌زیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.در این پژوهش، برای شناسایی جوامع در دشت اصفهان-برخوار، از مرزهای سیاسی و طبیعی، نظیر مرزهای شهرستان‌ها، کانال‌های آبیاری موجود، موقعیت مکانی چاه‌های بهره‌برداری، میزان و نوع کشت کشاورزان و میزان مصرف آب در منطقه استفاده شده است. درمجموع ۱۵۶۹ ذی‌نفع و ۱۹ جامعه در محدوده موردمطالعه بین سال‌های ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۴ شناسایی شده‌اند. ویژگی‌های جوامع مانند مصرف آب در واحد سطح، سود حاصل از کشاورزی در واحد سطح و شاخص‌های تحلیلی شبکه‌های اجتماعی نظیر درجه مرکزیت و بردار ویژه در محیط برنامه‌نویسی شی‌گرای پایتون محاسبه شده‌اند تا ارتباط شبکه ذی‌نفعان با وضعیت منابع آب زیرزمینی محدوده موردمطالعه برقرار و رتبه‌بندی جوامع میسر شود. نتایج نشان می‌دهد میانگین مصرف آب کل جوامع حدود ۱۶۰۰۰ مترمکعب بر هکتار، میانگین سود در هر هکتار برابر ۱۱۰ میلیون ریال و میانگین درجه مرکزیت برابر 43/0 است. جوامعی که در نواحی جنوب‌غربی محدوده واقع شده‌اند، با میانگین سود ۱۹۰ میلیون ریال در هر هکتار، برترین جوامع ازنظر بهره‌وری اقتصادی هستند. هم‌چنین، جوامع برتر با میانگین درجه مرکزیت 8/0 بیش‌ترین سطح روابط ذی‌نفعان در سطح خرد شبکه را نسبت به سایر جوامع دارند. جوامعی که کم‌ترین بهره‌وری اقتصادی را داشتند، در مناطق شمالی و غربی دشت اصفهان- برخوار و در نزدیکی جبهه‌های ورودی آبخوان واقع شده‌اند و تغییر رویکرد این جوامع نسبت به منابع آب ضروری است. در صورت افزایش بهره‌وری در سطح کلان شبکه به‌واسطه تقویت ارتباطات میان جوامع، کاهش افت تراز آبخوان در کنار ارتقای سازگاری با کم‌آبی و سطح رفاه ذی‌نفعان در کل محدوده موردمطالعه متصور است.https://jwim.ut.ac.ir/article_98232_21debdf2a2d354eca89c5e9e4684fa2e.pdfآب‌های زیرزمینیتحلیل شبکه‌های اجتماعیزاینده‌رودسازگاری
spellingShingle هامون یوسفی
آزاده احمدی
ارزیابی اندرکنش جوامع محیطی در سازگاری با کم‌آبی با استفاده از تحلیل شبکه‌های اجتماعی، مطالعه موردی: دشت اصفهان-برخوار
مدیریت آب و آبیاری
آب‌های زیرزمینی
تحلیل شبکه‌های اجتماعی
زاینده‌رود
سازگاری
title ارزیابی اندرکنش جوامع محیطی در سازگاری با کم‌آبی با استفاده از تحلیل شبکه‌های اجتماعی، مطالعه موردی: دشت اصفهان-برخوار
title_full ارزیابی اندرکنش جوامع محیطی در سازگاری با کم‌آبی با استفاده از تحلیل شبکه‌های اجتماعی، مطالعه موردی: دشت اصفهان-برخوار
title_fullStr ارزیابی اندرکنش جوامع محیطی در سازگاری با کم‌آبی با استفاده از تحلیل شبکه‌های اجتماعی، مطالعه موردی: دشت اصفهان-برخوار
title_full_unstemmed ارزیابی اندرکنش جوامع محیطی در سازگاری با کم‌آبی با استفاده از تحلیل شبکه‌های اجتماعی، مطالعه موردی: دشت اصفهان-برخوار
title_short ارزیابی اندرکنش جوامع محیطی در سازگاری با کم‌آبی با استفاده از تحلیل شبکه‌های اجتماعی، مطالعه موردی: دشت اصفهان-برخوار
title_sort ارزیابی اندرکنش جوامع محیطی در سازگاری با کم‌آبی با استفاده از تحلیل شبکه‌های اجتماعی، مطالعه موردی دشت اصفهان برخوار
topic آب‌های زیرزمینی
تحلیل شبکه‌های اجتماعی
زاینده‌رود
سازگاری
url https://jwim.ut.ac.ir/article_98232_21debdf2a2d354eca89c5e9e4684fa2e.pdf
work_keys_str_mv AT hạmwnywsfy ạrzyạbyạndrḵnsẖjwạmʿmḥyṭydrsạzgạrybạḵmậbybạạstfạdhạztḥlylsẖbḵhhạyạjtmạʿymṭạlʿhmwrdydsẖtạṣfhạnbrkẖwạr
AT ậzạdhạḥmdy ạrzyạbyạndrḵnsẖjwạmʿmḥyṭydrsạzgạrybạḵmậbybạạstfạdhạztḥlylsẖbḵhhạyạjtmạʿymṭạlʿhmwrdydsẖtạṣfhạnbrkẖwạr