ارزیابی اندرکنش جوامع محیطی در سازگاری با کم‌آبی با استفاده از تحلیل شبکه‌های اجتماعی، مطالعه موردی: دشت اصفهان-برخوار

در این پژوهش، برای شناسایی جوامع در دشت اصفهان-برخوار، از مرزهای سیاسی و طبیعی، نظیر مرزهای شهرستان‌ها، کانال‌های آبیاری موجود، موقعیت مکانی چاه‌های بهره‌برداری، میزان و نوع کشت کشاورزان و میزان مصرف آب در منطقه استفاده شده است. درمجموع ۱۵۶۹ ذی‌نفع و ۱۹ جامعه در محدوده موردمطالعه بین سال‌های ۱۳۸۹ تا...

Full description

Saved in:
Bibliographic Details
Main Authors: هامون یوسفی, آزاده احمدی
Format: Article
Language:fas
Published: University of Tehran, College of Aburaihan 2025-02-01
Series:مدیریت آب و آبیاری
Subjects:
Online Access:https://jwim.ut.ac.ir/article_98232_21debdf2a2d354eca89c5e9e4684fa2e.pdf
Tags: Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
Description
Summary:در این پژوهش، برای شناسایی جوامع در دشت اصفهان-برخوار، از مرزهای سیاسی و طبیعی، نظیر مرزهای شهرستان‌ها، کانال‌های آبیاری موجود، موقعیت مکانی چاه‌های بهره‌برداری، میزان و نوع کشت کشاورزان و میزان مصرف آب در منطقه استفاده شده است. درمجموع ۱۵۶۹ ذی‌نفع و ۱۹ جامعه در محدوده موردمطالعه بین سال‌های ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۴ شناسایی شده‌اند. ویژگی‌های جوامع مانند مصرف آب در واحد سطح، سود حاصل از کشاورزی در واحد سطح و شاخص‌های تحلیلی شبکه‌های اجتماعی نظیر درجه مرکزیت و بردار ویژه در محیط برنامه‌نویسی شی‌گرای پایتون محاسبه شده‌اند تا ارتباط شبکه ذی‌نفعان با وضعیت منابع آب زیرزمینی محدوده موردمطالعه برقرار و رتبه‌بندی جوامع میسر شود. نتایج نشان می‌دهد میانگین مصرف آب کل جوامع حدود ۱۶۰۰۰ مترمکعب بر هکتار، میانگین سود در هر هکتار برابر ۱۱۰ میلیون ریال و میانگین درجه مرکزیت برابر 43/0 است. جوامعی که در نواحی جنوب‌غربی محدوده واقع شده‌اند، با میانگین سود ۱۹۰ میلیون ریال در هر هکتار، برترین جوامع ازنظر بهره‌وری اقتصادی هستند. هم‌چنین، جوامع برتر با میانگین درجه مرکزیت 8/0 بیش‌ترین سطح روابط ذی‌نفعان در سطح خرد شبکه را نسبت به سایر جوامع دارند. جوامعی که کم‌ترین بهره‌وری اقتصادی را داشتند، در مناطق شمالی و غربی دشت اصفهان- برخوار و در نزدیکی جبهه‌های ورودی آبخوان واقع شده‌اند و تغییر رویکرد این جوامع نسبت به منابع آب ضروری است. در صورت افزایش بهره‌وری در سطح کلان شبکه به‌واسطه تقویت ارتباطات میان جوامع، کاهش افت تراز آبخوان در کنار ارتقای سازگاری با کم‌آبی و سطح رفاه ذی‌نفعان در کل محدوده موردمطالعه متصور است.
ISSN:2251-6298
2382-9931