تطابق زمان دستوری در دامنهٔ آینده
چکیده: مطالعهٔ حاضر به بررسی ترتیب زمانی موقعیتها در زبان فارسی میپردازد که با نام سنتی "تطابق زمان دستوری" شناخته میشود. در این راستا با به کارگیری چارچوب نظری دکلرک (۱۹۹۱ الف)، و معنیشناسی و کاربردشناسی حاصل از قوانین محاوره گریس (۱۹۷۵)، فرضیهٔ مناسبی برای پاسخ به سوالات تطابق فراهم...
Saved in:
| Main Authors: | , , , |
|---|---|
| Format: | Article |
| Language: | English |
| Published: |
The University of Tehran
2018-01-01
|
| Series: | پژوهشهای زبانشناختی در زبانهای خارجی |
| Subjects: | |
| Online Access: | https://jflr.ut.ac.ir/article_64981_2064c8c62d76a7c8a134a33e4209d576.pdf |
| Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
| Summary: | چکیده: مطالعهٔ حاضر به بررسی ترتیب زمانی موقعیتها در زبان فارسی میپردازد که با نام سنتی "تطابق زمان دستوری" شناخته میشود. در این راستا با به کارگیری چارچوب نظری دکلرک (۱۹۹۱ الف)، و معنیشناسی و کاربردشناسی حاصل از قوانین محاوره گریس (۱۹۷۵)، فرضیهٔ مناسبی برای پاسخ به سوالات تطابق فراهم میکنیم و نشان میدهیم که موقعیت جملهٔ پیرو در حالت بینشان با زمان دستوری نسبی و در حالت نشاندار با زمان دستوری مطلق بیان میشود. بررسی روابط زمان دستوری در دامنهٔ آینده زوایای بیشتری از کاربرد نظریهٔ دکلرک را دربرمیگیرد، تقدم در این دامنه با صورتهای فعلی گذشته یا ماضی نقلی، همزمانی با مضارع، و تاخر با آینده یا حال مایل به آینده نشان داده میشود که هر یک میتواند زمان جهتیابی مرکزی جدیدی بوده و زیردامنهای را ایجاد کند. همچنین نشان میدهیم که همهٔ قواعد حاکم بر گسترش دامنههای زمان دستوری برای گسترش زیردامنهها نیز به کار میروند. توان توضیحی تحلیل پیشنهادی علاوه بر نقل قول غیرمستقیم، در انواع دیگر جملات مرکب، حتی جملات سادهٔ پیدرپی قابل رؤیت است. |
|---|---|
| ISSN: | 2588-4123 2588-7521 |