Kino anegdoty i kino obrazu
Autor zastanawia się nad fenomenem dwóch nurtów kina - realistycznym, wywodzącym się z „reporterskich” filmów braci Lumière, oraz fantastycznym czy kreacyjnym, za którego protoplastę uznaje się Georges'a Mélièsa. Giżycki przywołuje słowa Stefana Themersona, który w 1937 roku twierdził, że ta d...
Saved in:
| Main Author: | |
|---|---|
| Format: | Article |
| Language: | English |
| Published: |
Institute of Art of the Polish Academy of Sciences
2008-12-01
|
| Series: | Kwartalnik Filmowy |
| Subjects: | |
| Online Access: | https://czasopisma.ispan.pl/index.php/kf/article/view/3209 |
| Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
| Summary: | Autor zastanawia się nad fenomenem dwóch nurtów kina - realistycznym, wywodzącym się z „reporterskich” filmów braci Lumière, oraz fantastycznym czy kreacyjnym, za którego protoplastę uznaje się Georges'a Mélièsa. Giżycki przywołuje słowa Stefana Themersona, który w 1937 roku twierdził, że ta dychotomia miała swe początki już w prehistorii kina, bowiem ciemnię optyczną (camera obscura) można uznać za antycypację nurtu realistycznego, a latarnię magiczną (laterna magica) za antycypację nurtu kreacyjnego. Ten pierwotny dualizm - twierdzi Giżycki - zaznacza się bardzo wyraźnie również w późniejszych dziejach kinach, m.in. w rozróżnieniu na dwa rodzaje awangard: estetyczną, czyli tę spod znaku Fernanda Légera czy Mana Raya, oraz polityczną, czyli tę z kręgu kina sowieckiego (Eisenstein, Wiertow, Dowżenko). Autor twierdzi, że dualizm ten – czyli rozróżnienie na kino z dominującym pierwiastkiem intelektualnym, wywyższające treść, oraz na kino z dominującym pierwiastkiem zmysłowym, czyli wywyższające formę – dotyczy wielu innych odmian filmu (np. aktorskiego czy animowanego) i pozwala zdefiniować dwie zazwyczaj przeciwstawne w tym dyskursie kategorie: kino anegdoty i kino obrazu.
|
|---|---|
| ISSN: | 0452-9502 2719-2725 |