ارائه‌ی یک رویکرد ترکیبی تیم‌سازی برای طراحی شبکه تأمین‌کننده با لحاظ مدل چندهدفه، تئوری مجموعه فازی و تحلیل شبکه

طراحی بهترین ترکیب تأمین‌کنندگان و مدل‌های بهینه‌سازی تیم‌سازی، همیشه یکی از تصمیم‌های مهم زنجیره تأمین است. با توجه به چالش‌ها و تهدیدهای روزافزون زنجیره‌های تأمین، بازطراحی شبکه تأمین‌کنندگان بر اساس رویکردهای ترکیبی بر پایه‌ی مدل‌های ریاضی و در نظر گرفتن پشتیبان و قابلیت اطمینان ضروری می‌باشد. ب...

Full description

Saved in:
Bibliographic Details
Main Authors: سید محمد سجادیان, رضا حسنوی, مرتضی عباسی
Format: Article
Language:fas
Published: Sharif University Of Technology 2024-09-01
Series:مهندسی صنایع و مدیریت شریف
Subjects:
Online Access:https://sjie.journals.sharif.edu/article_23245_c822121152b89e9d85e4a2a0d378d82f.pdf
Tags: Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
Description
Summary:طراحی بهترین ترکیب تأمین‌کنندگان و مدل‌های بهینه‌سازی تیم‌سازی، همیشه یکی از تصمیم‌های مهم زنجیره تأمین است. با توجه به چالش‌ها و تهدیدهای روزافزون زنجیره‌های تأمین، بازطراحی شبکه تأمین‌کنندگان بر اساس رویکردهای ترکیبی بر پایه‌ی مدل‌های ریاضی و در نظر گرفتن پشتیبان و قابلیت اطمینان ضروری می‌باشد. برای حل مشکل، این مقاله یک رویکرد سه مرحله‌ای برای تیم‌سازی و طراحی شبکه تأمین‌کننده قابل اعتماد، با تمرکز بر یک مدل چندٓهدفه که تئوری مجموعه‌های فازی و تحلیل شبکه را ادغام می‌کند، توسعه می‌دهد و همچنین، به اهمیت نسبی روابط دقیق بین اعضاء با استفاده از منطق فازی )کارگاه تخصصی و استنتاج فازی(، تیم پشتیبان، قابلیت‌ها )مهارت، دانش(، ظرفیت، تخصیص سفارش و شبکه‌های همکاری قابل اعتماد می‌پردازد. در پایان، از شاخص‌های مرکزیت تحلیل شبکه برای پیشنهاد رهبر)های( تیم استفاده و برای اعتبارسنجی مدل پیشنهادی و حل مسائل در مقیاس کوچک از روش محدودیت اپسیلون تقویت شده استفاده می‌شود. این رویکرد، با مطالعه عددی داده‌های واقعی دوربین الکترواپتیکال برای طراحی و انتخاب شبکه‌ای از تأمین‌کنندگان قابل اعتماد و تخصیص سفارش ارزیابی می‌شود. نتایج نشان می‌دهد که این رویکرد بر اساس تمامی مفروضات، شبکه تأمین‌کننده قابل اعتماد و تیم بهینه را در دو مجموعه پشتیبان و اصلی انتخاب و رهبران تیم را با شاخص‌های مرکزیت تحلیل شبکه پیشنهاد می‌کند. توسعه و حل مدل با الگوریتم‌های فراابتکاری برای حل مسائل مقیاس بزرگ پیشنهاد می‌شود.
ISSN:2676-4741
2676-475X