„Nieznana planeta”. Roberta Bressona kino ekstatyczne
Autor dokonuje próby opisu dzieła Bressona i jego koncepcji kina przy użyciu metody heremeneutycznej. Skłoniła go do tego niezwykła różnorodność tropów interpretacyjnych odnajdywanych zwykle u tego reżysera oraz odczytań symboliczno-alegorycznych i filozoficznych, niekiedy skrajnie rozbieżnych. Dla...
Saved in:
| Main Author: | |
|---|---|
| Format: | Article |
| Language: | English |
| Published: |
Institute of Art of the Polish Academy of Sciences
2007-12-01
|
| Series: | Kwartalnik Filmowy |
| Subjects: | |
| Online Access: | https://czasopisma.ispan.pl/index.php/kf/article/view/3299 |
| Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
| _version_ | 1850115261078700032 |
|---|---|
| author | Tycjan Gołuński |
| author_facet | Tycjan Gołuński |
| author_sort | Tycjan Gołuński |
| collection | DOAJ |
| description | Autor dokonuje próby opisu dzieła Bressona i jego koncepcji kina przy użyciu metody heremeneutycznej. Skłoniła go do tego niezwykła różnorodność tropów interpretacyjnych odnajdywanych zwykle u tego reżysera oraz odczytań symboliczno-alegorycznych i filozoficznych, niekiedy skrajnie rozbieżnych. Dla Gołuńskiego punktem wyjścia jest przeświadczenie o nieuchwytności semantycznej i niepodatności na werbalizację tej twórczości. Należy ją postrzegać w związku z pismami Bressona, które dotyczą wyborów i doskonalenia środków artystycznych, a także krystalizacji własnego stylu. W dużym uogólnieniu najważniejsze elementy tej stylistyki to zanegowanie znaczenia aktorstwa filmowego na rzecz modeli (models) kształtowanych całkowicie według precyzyjnych, technicznych wskazówek reżysera, w oderwaniu od historii, fragmentarycznie, w sposób nieciągły, skierowanie uwagi na wewnętrzne życie postaci, zespolenie obrazu z muzyką, dźwiękiem i ciszą, zarówno w sensie dosłownym, jak i przez analogię, za sprawą wizualnych odpowiedników rytmu i nastroju muzycznego. Twórczość ta, mająca swoje niejawne korzenie w kulturze francuskiej, tradycji wywodzącej się z Monteskiusza i Pascala, surrealizmie, malarstwie różnych epok i kierunków, jest jednak samowystarczalna i specyficznie filmowa. Gołuński wskazuje na szczególną właściwość obrazów Bressona, uznaje ich zdolność do kondensacji, fragmentacji, specyficznych połączeń, a zwłaszcza szczelin i elips znaczeniowych, które nie mają nic wspólnego z koncepcją „świata przedstawionego”. Analizując kolejne filmy, Gołuński uściśla Bressonowską koncepcję kina nieprzejrzystego, antyiluzorycznego, jak japońskie haiku.
|
| format | Article |
| id | doaj-art-26f77e4dc0174d53a4954296d572acda |
| institution | OA Journals |
| issn | 0452-9502 2719-2725 |
| language | English |
| publishDate | 2007-12-01 |
| publisher | Institute of Art of the Polish Academy of Sciences |
| record_format | Article |
| series | Kwartalnik Filmowy |
| spelling | doaj-art-26f77e4dc0174d53a4954296d572acda2025-08-20T02:36:38ZengInstitute of Art of the Polish Academy of SciencesKwartalnik Filmowy0452-95022719-27252007-12-016010.36744/kf.3299„Nieznana planeta”. Roberta Bressona kino ekstatyczneTycjan Gołuński0Uniwersytet JagiellońskiAutor dokonuje próby opisu dzieła Bressona i jego koncepcji kina przy użyciu metody heremeneutycznej. Skłoniła go do tego niezwykła różnorodność tropów interpretacyjnych odnajdywanych zwykle u tego reżysera oraz odczytań symboliczno-alegorycznych i filozoficznych, niekiedy skrajnie rozbieżnych. Dla Gołuńskiego punktem wyjścia jest przeświadczenie o nieuchwytności semantycznej i niepodatności na werbalizację tej twórczości. Należy ją postrzegać w związku z pismami Bressona, które dotyczą wyborów i doskonalenia środków artystycznych, a także krystalizacji własnego stylu. W dużym uogólnieniu najważniejsze elementy tej stylistyki to zanegowanie znaczenia aktorstwa filmowego na rzecz modeli (models) kształtowanych całkowicie według precyzyjnych, technicznych wskazówek reżysera, w oderwaniu od historii, fragmentarycznie, w sposób nieciągły, skierowanie uwagi na wewnętrzne życie postaci, zespolenie obrazu z muzyką, dźwiękiem i ciszą, zarówno w sensie dosłownym, jak i przez analogię, za sprawą wizualnych odpowiedników rytmu i nastroju muzycznego. Twórczość ta, mająca swoje niejawne korzenie w kulturze francuskiej, tradycji wywodzącej się z Monteskiusza i Pascala, surrealizmie, malarstwie różnych epok i kierunków, jest jednak samowystarczalna i specyficznie filmowa. Gołuński wskazuje na szczególną właściwość obrazów Bressona, uznaje ich zdolność do kondensacji, fragmentacji, specyficznych połączeń, a zwłaszcza szczelin i elips znaczeniowych, które nie mają nic wspólnego z koncepcją „świata przedstawionego”. Analizując kolejne filmy, Gołuński uściśla Bressonowską koncepcję kina nieprzejrzystego, antyiluzorycznego, jak japońskie haiku. https://czasopisma.ispan.pl/index.php/kf/article/view/3299Robert Bressonsurrealizmmalarstwo |
| spellingShingle | Tycjan Gołuński „Nieznana planeta”. Roberta Bressona kino ekstatyczne Kwartalnik Filmowy Robert Bresson surrealizm malarstwo |
| title | „Nieznana planeta”. Roberta Bressona kino ekstatyczne |
| title_full | „Nieznana planeta”. Roberta Bressona kino ekstatyczne |
| title_fullStr | „Nieznana planeta”. Roberta Bressona kino ekstatyczne |
| title_full_unstemmed | „Nieznana planeta”. Roberta Bressona kino ekstatyczne |
| title_short | „Nieznana planeta”. Roberta Bressona kino ekstatyczne |
| title_sort | nieznana planeta roberta bressona kino ekstatyczne |
| topic | Robert Bresson surrealizm malarstwo |
| url | https://czasopisma.ispan.pl/index.php/kf/article/view/3299 |
| work_keys_str_mv | AT tycjangołunski nieznanaplanetarobertabressonakinoekstatyczne |