مروری بر روش‌های درمان تخریب اسیدی در چرم‌های تاریخی: استحکام‌بخش‌ها، پوشش‌های سطحی، تثبیت‌کننده‌ها و چرب‌کننده‌ها

چرم‌های دارای دباغی گیاهی، به‌ویژه نمونه‌های دباغی شده با تانن‌های متراکم، به‌واسطه ماهیت تخریب پذیرشان، فرایند تولید و آلاینده‌های محیطی، شدیداً نسبت به شرایط اسیدی حساس هستند و دچار تخریبی تحت عنوان تخریب اسیدی می‌شوند. این تخریب، حجم گسترده‌ای از آثار تاریخی را در برمی‌گیرد که عدم مقابله با آن، ا...

Full description

Saved in:
Bibliographic Details
Main Authors: علیرضا کوچکزایی, شادپور ملک پور, حسین احمدی
Format: Article
Language:fas
Published: Institute for Color Science and Technology 2021-11-01
Series:مطالعات در دنیای رنگ
Subjects:
Online Access:https://jscw.icrc.ac.ir/article_81815_a9c5ca2a641dd9d0888d756e7fe99aaf.pdf
Tags: Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
Description
Summary:چرم‌های دارای دباغی گیاهی، به‌ویژه نمونه‌های دباغی شده با تانن‌های متراکم، به‌واسطه ماهیت تخریب پذیرشان، فرایند تولید و آلاینده‌های محیطی، شدیداً نسبت به شرایط اسیدی حساس هستند و دچار تخریبی تحت عنوان تخریب اسیدی می‌شوند. این تخریب، حجم گسترده‌ای از آثار تاریخی را در برمی‌گیرد که عدم مقابله با آن، از بین رفتن بخش قابل توجهی از اشیاء چرمی را در پی دارد و از این رو حفاظت از این آثار در راستای کنترل این تخریب، دارای سابقه مطالعاتی قابل توجهی است. با این‌حال همچنان به نظر می‌رسد کنترل این تخریب با توجه به عدم پاسخ‌گویی بسیاری از روش‌های درمانی، یکی از دغدغه‌های جدی در برخورد با آثار چرمی تاریخی است. به‌طور کلی مواد مورد استفاده در درمان تخریب اسیدی در قالب درمان‌های استحکام بخشی، پوشش‌های سطحی، تثبیت‌کننده‌ها و در برخی موارد، چرب‌کننده‌های چرم قابل بحث است که البته امروزه بسیاری از این مواد به واسطه عملکرد نامطلوبشان منسوخ شده‌اند. بر این اساس پژوهش حاضر به مرور ادبیات مرتبط با روش‌های درمانی تخریب اسیدی در چرم‌های تاریخی پرداخته است تا تلاش‌های صورت گرفته تا به‌امروز مشخص و به ترسیم مسیر مطالعات آتی کمک نماید.
ISSN:2251-7278
2383-2223