خطر جدی جان مادر حامل؛ از مرجع تشخیص تا کیفیت تشخیص (جستاری انتقادی در مرجع و کیفیت تشخیص خطر در ماده 56 قانون حمایت از خانواده)

سقط جنین از جمله موضوعات اثرگذار در سطوح مختلف خانواده است. قانونگذار در مهرماه سال 1400 با وضع قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت طی ماده 56 به موضوع سقط درمانی پرداخته و سه مورد کلی را به عنوان جواز سقط معرفی نموده است. بند «الف» قانون مذکور به عنوان نخستین مجوز سقط مقرر می‌دارد: «در صورتی که جا...

Full description

Saved in:
Bibliographic Details
Main Authors: طه زرگریان, ایمان کاکاوند, فرحناز یوسف زاده
Format: Article
Language:fas
Published: Alzahra University 2023-09-01
Series:مطالعات زن و خانواده
Subjects:
Online Access:https://jwfs.alzahra.ac.ir/article_7067_b887718730081da1a5e7686d099ee1cd.pdf
Tags: Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
_version_ 1850178485200355328
author طه زرگریان
ایمان کاکاوند
فرحناز یوسف زاده
author_facet طه زرگریان
ایمان کاکاوند
فرحناز یوسف زاده
author_sort طه زرگریان
collection DOAJ
description سقط جنین از جمله موضوعات اثرگذار در سطوح مختلف خانواده است. قانونگذار در مهرماه سال 1400 با وضع قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت طی ماده 56 به موضوع سقط درمانی پرداخته و سه مورد کلی را به عنوان جواز سقط معرفی نموده است. بند «الف» قانون مذکور به عنوان نخستین مجوز سقط مقرر می‌دارد: «در صورتی که جان مادر به شکل جدی در خطر باشد و راه نجات مادر منحصر به سقط جنین بوده و سن جنین کمتر از چهار ماه باشد و نشانه‌ها و امارات ولوج روح در جنین نباشد.» قانونگذار در بند مذکور تلاش کرده است که جواز سقط درمانی را منوط به «خطر جدی جان مادر» نماید. لکن قانون پیش‌گفته با دو اشکال فنی مواجه است. اشکال اول به مرجع تشخیص «خطر جدی برای جان مادر» بازمی‌گردد؛ چه مقامی عهده‌دار تشخیص آن خطر است؟ اشکال دوم به کیفیت تشخیص «خطر جدی برای جان مادر» بازمی‌گردد؛ آیا مقام عهده‌دار برای تشخیص خطر، لازم است با یقین یا اطمینان به تشخیص مورد نظر برسد یا ظهور خوف عقلائی کفایت می‌کند؟ با تتبع در ماده 56 می‌توان دریافت که قانونگذار، اصطلاح «اطمینان» را برای تشخیص خطر برگزیده است. لکن اصطلاح اطمینان دارای مفهومی نزدیک به یقین است که موجب بی‌اثر شدن بند «الف» ماده مذکور می‌شود. در پژوهش حاضر تلاش شده است با روش توصیفی- تحلیلی و بر پایه تضارب آراء فقهی، حقوقی و پزشکی ثابت شود؛ مقام عهده‌دار برای تشخیص خطر، پزشک متخصص است که می‌تواند بر پایه خوف عقلائی اعلام نظر ‌نماید.
format Article
id doaj-art-1a55859c32f34194be4486b1bf3d8484
institution OA Journals
issn 2345-2692
2538-2004
language fas
publishDate 2023-09-01
publisher Alzahra University
record_format Article
series مطالعات زن و خانواده
spelling doaj-art-1a55859c32f34194be4486b1bf3d84842025-08-20T02:18:43ZfasAlzahra Universityمطالعات زن و خانواده2345-26922538-20042023-09-011139411310.22051/jwfs.2023.38224.27897067خطر جدی جان مادر حامل؛ از مرجع تشخیص تا کیفیت تشخیص (جستاری انتقادی در مرجع و کیفیت تشخیص خطر در ماده 56 قانون حمایت از خانواده)طه زرگریان0ایمان کاکاوند1فرحناز یوسف زاده2استادیار گروه حقوق دانشگاه آیت الله بروجردی(ره)، بروجرد، ایرانسطح سه حوزه علمیه استان مازندران رشته فقه و اصول ساری، ایراندانشجوی حقوق خصوصی دانشگاه ازاد اراک (فلق)، اراک، ایرانسقط جنین از جمله موضوعات اثرگذار در سطوح مختلف خانواده است. قانونگذار در مهرماه سال 1400 با وضع قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت طی ماده 56 به موضوع سقط درمانی پرداخته و سه مورد کلی را به عنوان جواز سقط معرفی نموده است. بند «الف» قانون مذکور به عنوان نخستین مجوز سقط مقرر می‌دارد: «در صورتی که جان مادر به شکل جدی در خطر باشد و راه نجات مادر منحصر به سقط جنین بوده و سن جنین کمتر از چهار ماه باشد و نشانه‌ها و امارات ولوج روح در جنین نباشد.» قانونگذار در بند مذکور تلاش کرده است که جواز سقط درمانی را منوط به «خطر جدی جان مادر» نماید. لکن قانون پیش‌گفته با دو اشکال فنی مواجه است. اشکال اول به مرجع تشخیص «خطر جدی برای جان مادر» بازمی‌گردد؛ چه مقامی عهده‌دار تشخیص آن خطر است؟ اشکال دوم به کیفیت تشخیص «خطر جدی برای جان مادر» بازمی‌گردد؛ آیا مقام عهده‌دار برای تشخیص خطر، لازم است با یقین یا اطمینان به تشخیص مورد نظر برسد یا ظهور خوف عقلائی کفایت می‌کند؟ با تتبع در ماده 56 می‌توان دریافت که قانونگذار، اصطلاح «اطمینان» را برای تشخیص خطر برگزیده است. لکن اصطلاح اطمینان دارای مفهومی نزدیک به یقین است که موجب بی‌اثر شدن بند «الف» ماده مذکور می‌شود. در پژوهش حاضر تلاش شده است با روش توصیفی- تحلیلی و بر پایه تضارب آراء فقهی، حقوقی و پزشکی ثابت شود؛ مقام عهده‌دار برای تشخیص خطر، پزشک متخصص است که می‌تواند بر پایه خوف عقلائی اعلام نظر ‌نماید.https://jwfs.alzahra.ac.ir/article_7067_b887718730081da1a5e7686d099ee1cd.pdfمادر حاملسقط درمانییقینخوف عقلائی
spellingShingle طه زرگریان
ایمان کاکاوند
فرحناز یوسف زاده
خطر جدی جان مادر حامل؛ از مرجع تشخیص تا کیفیت تشخیص (جستاری انتقادی در مرجع و کیفیت تشخیص خطر در ماده 56 قانون حمایت از خانواده)
مطالعات زن و خانواده
مادر حامل
سقط درمانی
یقین
خوف عقلائی
title خطر جدی جان مادر حامل؛ از مرجع تشخیص تا کیفیت تشخیص (جستاری انتقادی در مرجع و کیفیت تشخیص خطر در ماده 56 قانون حمایت از خانواده)
title_full خطر جدی جان مادر حامل؛ از مرجع تشخیص تا کیفیت تشخیص (جستاری انتقادی در مرجع و کیفیت تشخیص خطر در ماده 56 قانون حمایت از خانواده)
title_fullStr خطر جدی جان مادر حامل؛ از مرجع تشخیص تا کیفیت تشخیص (جستاری انتقادی در مرجع و کیفیت تشخیص خطر در ماده 56 قانون حمایت از خانواده)
title_full_unstemmed خطر جدی جان مادر حامل؛ از مرجع تشخیص تا کیفیت تشخیص (جستاری انتقادی در مرجع و کیفیت تشخیص خطر در ماده 56 قانون حمایت از خانواده)
title_short خطر جدی جان مادر حامل؛ از مرجع تشخیص تا کیفیت تشخیص (جستاری انتقادی در مرجع و کیفیت تشخیص خطر در ماده 56 قانون حمایت از خانواده)
title_sort خطر جدی جان مادر حامل؛ از مرجع تشخیص تا کیفیت تشخیص جستاری انتقادی در مرجع و کیفیت تشخیص خطر در ماده 56 قانون حمایت از خانواده
topic مادر حامل
سقط درمانی
یقین
خوف عقلائی
url https://jwfs.alzahra.ac.ir/article_7067_b887718730081da1a5e7686d099ee1cd.pdf
work_keys_str_mv AT ṭhzrgryạn kẖṭrjdyjạnmạdrḥạmlạzmrjʿtsẖkẖyṣtạḵyfyttsẖkẖyṣjstạryạntqạdydrmrjʿwḵyfyttsẖkẖyṣkẖṭrdrmạdh56qạnwnḥmạytạzkẖạnwạdh
AT ạymạnḵạḵạwnd kẖṭrjdyjạnmạdrḥạmlạzmrjʿtsẖkẖyṣtạḵyfyttsẖkẖyṣjstạryạntqạdydrmrjʿwḵyfyttsẖkẖyṣkẖṭrdrmạdh56qạnwnḥmạytạzkẖạnwạdh
AT frḥnạzywsfzạdh kẖṭrjdyjạnmạdrḥạmlạzmrjʿtsẖkẖyṣtạḵyfyttsẖkẖyṣjstạryạntqạdydrmrjʿwḵyfyttsẖkẖyṣkẖṭrdrmạdh56qạnwnḥmạytạzkẖạnwạdh