Sejm dawnej Rzeczypospolitej jako najwyższy organ reprezentacyjny
Współczesny naród polski jest dziedzicem całości swego historycznego dorobku, niezależnie od tego, jakie siły społeczne go kształtowały. W tym aspekcie należy także ujmować dzieje sejmu polskiego, pamiętając o istniejącym w społeczeństwie „głodzie historycznej ciągłości", jak to określił Bogus...
Saved in:
| Main Author: | |
|---|---|
| Format: | Article |
| Language: | deu |
| Published: |
Adam Mickiewicz University
1983-05-01
|
| Series: | Czasopismo Prawno-Historyczne |
| Subjects: | |
| Online Access: | https://pressto.amu.edu.pl/index.php/cph/article/view/47841 |
| Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
| _version_ | 1849335745007845376 |
|---|---|
| author | Juliusz Bardach |
| author_facet | Juliusz Bardach |
| author_sort | Juliusz Bardach |
| collection | DOAJ |
| description |
Współczesny naród polski jest dziedzicem całości swego historycznego dorobku, niezależnie od tego, jakie siły społeczne go kształtowały. W tym aspekcie należy także ujmować dzieje sejmu polskiego, pamiętając o istniejącym w społeczeństwie „głodzie historycznej ciągłości", jak to określił Bogusław Leśnodorski. Patriotyczne i humanistyczne porozumienie w obrąbie naszego tak zróżnicowanego społeczeństwa urzeczywistnia się najskuteczniej, gdy znajduje wspólnie akceptowany wyróżnik w postaci symboli czy instytucji, które osadzone w przeszłości, ciągnące swój rodowód z odległych nieraz wieków, zachowują równocześnie żywotność, służą współczesności. One to zawierają w sobie czynnik tradycji, o której tak pisał Jerzy Szacki: „Jeśli badamy tradycję, nie chodzi nam o to, co z przeszłości się dochowało, ale o to, jak oceniane są współcześnie zachowane elementy. Interesuje nas nie dziedzictwo społeczne jako takie, lecz pewna jego część, a mianowicie ta, która podlega wartościowaniu". Oczywiście to pozytywne — dodajmy — wartościowanie nie może być jedynym celem ekspozycji, która powinna zawierać również, i to w szerokim zakresie, elementy poznawcze. Bez nich zresztą tradycja stałaby się tylko tendencyjnym schematem. ...
Punkt wyjścia dla rozważań o reprezentacji w dawnej Polsce stanowi określenie „narodu politycznego", to jest warstw i grup uprawnionych do udziału w życiu politycznym państwa. Specyficzną cechą polskiego narodu politycznego był — jak. wiadomo — jego jednostanowy, ograniczony wyłącznie do szlachty charakter. Stąd sejm Korony Królestwa Polskiego, a następnie — po unii lubelskiej — polsko-litewskiej Rzeczypospolitej — składał się wyłącznie z przedstawicieli szlachty.
|
| format | Article |
| id | doaj-art-19fbd7470cf646f98ede4a28c2ec87bd |
| institution | Kabale University |
| issn | 0070-2471 2720-2186 |
| language | deu |
| publishDate | 1983-05-01 |
| publisher | Adam Mickiewicz University |
| record_format | Article |
| series | Czasopismo Prawno-Historyczne |
| spelling | doaj-art-19fbd7470cf646f98ede4a28c2ec87bd2025-08-20T03:45:11ZdeuAdam Mickiewicz UniversityCzasopismo Prawno-Historyczne0070-24712720-21861983-05-0135110.14746/cph.1983.35.1.7Sejm dawnej Rzeczypospolitej jako najwyższy organ reprezentacyjnyJuliusz Bardach0Warszawa Współczesny naród polski jest dziedzicem całości swego historycznego dorobku, niezależnie od tego, jakie siły społeczne go kształtowały. W tym aspekcie należy także ujmować dzieje sejmu polskiego, pamiętając o istniejącym w społeczeństwie „głodzie historycznej ciągłości", jak to określił Bogusław Leśnodorski. Patriotyczne i humanistyczne porozumienie w obrąbie naszego tak zróżnicowanego społeczeństwa urzeczywistnia się najskuteczniej, gdy znajduje wspólnie akceptowany wyróżnik w postaci symboli czy instytucji, które osadzone w przeszłości, ciągnące swój rodowód z odległych nieraz wieków, zachowują równocześnie żywotność, służą współczesności. One to zawierają w sobie czynnik tradycji, o której tak pisał Jerzy Szacki: „Jeśli badamy tradycję, nie chodzi nam o to, co z przeszłości się dochowało, ale o to, jak oceniane są współcześnie zachowane elementy. Interesuje nas nie dziedzictwo społeczne jako takie, lecz pewna jego część, a mianowicie ta, która podlega wartościowaniu". Oczywiście to pozytywne — dodajmy — wartościowanie nie może być jedynym celem ekspozycji, która powinna zawierać również, i to w szerokim zakresie, elementy poznawcze. Bez nich zresztą tradycja stałaby się tylko tendencyjnym schematem. ... Punkt wyjścia dla rozważań o reprezentacji w dawnej Polsce stanowi określenie „narodu politycznego", to jest warstw i grup uprawnionych do udziału w życiu politycznym państwa. Specyficzną cechą polskiego narodu politycznego był — jak. wiadomo — jego jednostanowy, ograniczony wyłącznie do szlachty charakter. Stąd sejm Korony Królestwa Polskiego, a następnie — po unii lubelskiej — polsko-litewskiej Rzeczypospolitej — składał się wyłącznie z przedstawicieli szlachty. https://pressto.amu.edu.pl/index.php/cph/article/view/47841RzeczpospolitaSejmreprezentacja stanowanaród politycznydemokracja szlacheckaposłowie |
| spellingShingle | Juliusz Bardach Sejm dawnej Rzeczypospolitej jako najwyższy organ reprezentacyjny Czasopismo Prawno-Historyczne Rzeczpospolita Sejm reprezentacja stanowa naród polityczny demokracja szlachecka posłowie |
| title | Sejm dawnej Rzeczypospolitej jako najwyższy organ reprezentacyjny |
| title_full | Sejm dawnej Rzeczypospolitej jako najwyższy organ reprezentacyjny |
| title_fullStr | Sejm dawnej Rzeczypospolitej jako najwyższy organ reprezentacyjny |
| title_full_unstemmed | Sejm dawnej Rzeczypospolitej jako najwyższy organ reprezentacyjny |
| title_short | Sejm dawnej Rzeczypospolitej jako najwyższy organ reprezentacyjny |
| title_sort | sejm dawnej rzeczypospolitej jako najwyzszy organ reprezentacyjny |
| topic | Rzeczpospolita Sejm reprezentacja stanowa naród polityczny demokracja szlachecka posłowie |
| url | https://pressto.amu.edu.pl/index.php/cph/article/view/47841 |
| work_keys_str_mv | AT juliuszbardach sejmdawnejrzeczypospolitejjakonajwyzszyorganreprezentacyjny |