Ograniczona wyobraźnia kina narodowego
Higson zastanawia się nad użytecznością określenia „kino narodowe” i przypomina, że współczesną kulturę charakteryzuje przede wszystkim transnacjonalizm. Bada też różne sposoby stosowania tego terminu. Autor nie neguje samej idei „narodu” jako pewnej rzeczywistości społeczno-politycznej. Przeciwsta...
Saved in:
| Main Author: | |
|---|---|
| Format: | Article |
| Language: | English |
| Published: |
Institute of Art of the Polish Academy of Sciences
2008-09-01
|
| Series: | Kwartalnik Filmowy |
| Subjects: | |
| Online Access: | https://czasopisma.ispan.pl/index.php/kf/article/view/3219 |
| Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
| Summary: | Higson zastanawia się nad użytecznością określenia „kino narodowe” i przypomina, że współczesną kulturę charakteryzuje przede wszystkim transnacjonalizm. Bada też różne sposoby stosowania tego terminu. Autor nie neguje samej idei „narodu” jako pewnej rzeczywistości społeczno-politycznej. Przeciwstawia natomiast pojmowanie „narodu” jako wyraźnie określonego i odgraniczonego obszaru geograficznego przynależnego konkretnej społeczności o ugruntowanej, stabilnej tożsamości etnicznej oraz kulturowej i połączonej wspólną tradycją i systemem wartości, z definicją „narodu” wypracowaną przez Benedicta Andersona. Wedle niej „naród” to społeczność wyobrażona i symboliczna, często rozproszona, niestabilna i zmienna. W tym kontekście tożsamość narodowa stanowi tylko jedną z wielu tożsamości charakteryzujących egzystencję człowieka. Higson odnosząc się zarówno do filmów uważanych za typowo brytyjskie (Cztery wesela i pogrzeb, Goło i wesoło), jak i do wydarzeń takich jak śmierć księżnej Diany, do brytyjskich oper mydlanych, twierdzi, że stają się one lepiej zrozumiałe w kontekście transnacjonalizmu, a nie czysto brytyjskim. Higson wskazuje też na pewien trend w historii kina, reprezentowany między innymi przez Johna Hilla, który opisuje kino brytyjskie jako szczególnie mocno zaangażowane w społeczną i polityczną krytykę. Natomiast wedle Higsona krytyka taka tyczy konkretnego ideologicznego, a nie narodowego stanowiska.
Tekst jest tłumaczeniem rozdziału The Limiting Imagination of National Cinema z książki Transnational Cinema: The Film Reader, red. E. Ezra, T. Rowden, Routledge, London 2006. © 2006 by Routledge – Taylor and Francis Group.
Ze względu na ograniczenia praw autorskich artykuł jest dostępny tylko w wydaniu papierowym.
|
|---|---|
| ISSN: | 0452-9502 2719-2725 |