Wielość teorii dotyczących epiklezy rytu hiszpańsko-mozarabskiego

Niniejszy artykuł stawia sobie za cel przedstawienie w formie swoistego status quaestionis najważniejszych badań i opinii dotyczących epiklezy anafor rytu hiszpańsko-mozarabskiego. Wobec faktu, że te opinie znacząco się od siebie różnią, często będąc wręcz sprzecznymi względem siebie, stawia się za...

Full description

Saved in:
Bibliographic Details
Main Author: Krzysztof Porosło
Format: Article
Language:deu
Published: Papieski Wydział Teologiczny we Wrocławiu 2023-08-01
Series:Wrocławski Przegląd Teologiczny
Subjects:
Online Access:https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/5485
Tags: Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
_version_ 1850239504996106240
author Krzysztof Porosło
author_facet Krzysztof Porosło
author_sort Krzysztof Porosło
collection DOAJ
description Niniejszy artykuł stawia sobie za cel przedstawienie w formie swoistego status quaestionis najważniejszych badań i opinii dotyczących epiklezy anafor rytu hiszpańsko-mozarabskiego. Wobec faktu, że te opinie znacząco się od siebie różnią, często będąc wręcz sprzecznymi względem siebie, stawia się za cel również pytanie o metodologię tych badań. Kluczowe dla ostatecznych konkluzji artykułu będzie wypracowanie definicji i teologii epiklez hiszpańskich, która wyrasta z analizy oracji Post Pridie Mszału hiszpańsko-mozarabskiego. Wydaje się, że we wcześniejszych badaniach nie odkrywano specyfiki epiklezy hiszpańskiej, ale apriori zakładano pewną definicję epiklezy, poszukując w mszale modlitw odpowiadających tej definicji. Przez tę zmianę metodologiczną udaje się pokazać, że praktycznie każda anafora hiszpańska posiada prawdziwą epiklezę, która raczej jest epiklezą trynitarną, chrystologiczną, a tylko czasami epiklezą pneumatologiczną. Jest to znakiem starożytności tych modlitw, że nie zawsze występuje w nich epikleza Ducha Świętego. Mimo to udaje się również potwierdzić tezę, że liturgia kształtująca się pod wpływem walk z herezją ariańską, oprócz tego, że jest chrystocentryczna, ma również wzbogaconą euchologię w wymiarze pneumatologii. W niniejszym artykule obala się również niektóre zbyt schematyczne twierdzenia Prenotandos do nowego Mszału hiszpańskiego, które sugerują, że istnieje wręcz doskonała, uporządkowana struktura modlitw eucharystycznych tego rytu. Badania nad anaforami rytu mozarabskiego zaprzeczają istnieniu takiej spójnej struktury zbudowanej na ścisłej relacji między słowami ustanowienia, anamnezą i epiklezą.
format Article
id doaj-art-12f6fce2f8094419832c59c016b52083
institution OA Journals
issn 1231-1731
2544-6460
language deu
publishDate 2023-08-01
publisher Papieski Wydział Teologiczny we Wrocławiu
record_format Article
series Wrocławski Przegląd Teologiczny
spelling doaj-art-12f6fce2f8094419832c59c016b520832025-08-20T02:01:09ZdeuPapieski Wydział Teologiczny we WrocławiuWrocławski Przegląd Teologiczny1231-17312544-64602023-08-0131110.52097/wpt.5485Wielość teorii dotyczących epiklezy rytu hiszpańsko-mozarabskiegoKrzysztof Porosło0https://orcid.org/0000-0001-7513-8483Uniwersytet Jana Pawła II w Krakowie, Polska Niniejszy artykuł stawia sobie za cel przedstawienie w formie swoistego status quaestionis najważniejszych badań i opinii dotyczących epiklezy anafor rytu hiszpańsko-mozarabskiego. Wobec faktu, że te opinie znacząco się od siebie różnią, często będąc wręcz sprzecznymi względem siebie, stawia się za cel również pytanie o metodologię tych badań. Kluczowe dla ostatecznych konkluzji artykułu będzie wypracowanie definicji i teologii epiklez hiszpańskich, która wyrasta z analizy oracji Post Pridie Mszału hiszpańsko-mozarabskiego. Wydaje się, że we wcześniejszych badaniach nie odkrywano specyfiki epiklezy hiszpańskiej, ale apriori zakładano pewną definicję epiklezy, poszukując w mszale modlitw odpowiadających tej definicji. Przez tę zmianę metodologiczną udaje się pokazać, że praktycznie każda anafora hiszpańska posiada prawdziwą epiklezę, która raczej jest epiklezą trynitarną, chrystologiczną, a tylko czasami epiklezą pneumatologiczną. Jest to znakiem starożytności tych modlitw, że nie zawsze występuje w nich epikleza Ducha Świętego. Mimo to udaje się również potwierdzić tezę, że liturgia kształtująca się pod wpływem walk z herezją ariańską, oprócz tego, że jest chrystocentryczna, ma również wzbogaconą euchologię w wymiarze pneumatologii. W niniejszym artykule obala się również niektóre zbyt schematyczne twierdzenia Prenotandos do nowego Mszału hiszpańskiego, które sugerują, że istnieje wręcz doskonała, uporządkowana struktura modlitw eucharystycznych tego rytu. Badania nad anaforami rytu mozarabskiego zaprzeczają istnieniu takiej spójnej struktury zbudowanej na ścisłej relacji między słowami ustanowienia, anamnezą i epiklezą. https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/5485liturgia hiszpańsko-mozarabskaDuch Świętyepiklezaanaforamodlitwa eucharystycznakonsekracja
spellingShingle Krzysztof Porosło
Wielość teorii dotyczących epiklezy rytu hiszpańsko-mozarabskiego
Wrocławski Przegląd Teologiczny
liturgia hiszpańsko-mozarabska
Duch Święty
epikleza
anafora
modlitwa eucharystyczna
konsekracja
title Wielość teorii dotyczących epiklezy rytu hiszpańsko-mozarabskiego
title_full Wielość teorii dotyczących epiklezy rytu hiszpańsko-mozarabskiego
title_fullStr Wielość teorii dotyczących epiklezy rytu hiszpańsko-mozarabskiego
title_full_unstemmed Wielość teorii dotyczących epiklezy rytu hiszpańsko-mozarabskiego
title_short Wielość teorii dotyczących epiklezy rytu hiszpańsko-mozarabskiego
title_sort wielosc teorii dotyczacych epiklezy rytu hiszpansko mozarabskiego
topic liturgia hiszpańsko-mozarabska
Duch Święty
epikleza
anafora
modlitwa eucharystyczna
konsekracja
url https://ojs.academicon.pl/wpt/article/view/5485
work_keys_str_mv AT krzysztofporosło wieloscteoriidotyczacychepiklezyrytuhiszpanskomozarabskiego