شرط تحدید انفاق در حقوق ایران و فقه امامیه

یکی از مسائلی که امروزه در نظام حقوق خانواده محل تردید و تأمل می‌باشد، شرط تحدید انفاق است. بر اساس این شرط، زوج با توافق زوجه می‌تواند میزان دقیق نفقه را مشخص یا آن را قابل تعیین نماید. در فرض صحت چنین شرطی، زوجه نسبت به مطالبۀ بیش از آن میزان مقدّر از زوج حقی ندارد. بر همین اساس، میان فقها و حقوق‌...

Full description

Saved in:
Bibliographic Details
Main Authors: احسان علی‌اکبری بابوکانی, امین امیرحسینی
Format: Article
Language:fas
Published: Razavi University of Islamic Sciences 2017-03-01
Series:آموزه‌‌های فقه مدني
Online Access:https://cjd.razavi.ac.ir/article_129_a934d65c560524c7a460f676310be0aa.pdf
Tags: Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
_version_ 1850074795614404608
author احسان علی‌اکبری بابوکانی
امین امیرحسینی
author_facet احسان علی‌اکبری بابوکانی
امین امیرحسینی
author_sort احسان علی‌اکبری بابوکانی
collection DOAJ
description یکی از مسائلی که امروزه در نظام حقوق خانواده محل تردید و تأمل می‌باشد، شرط تحدید انفاق است. بر اساس این شرط، زوج با توافق زوجه می‌تواند میزان دقیق نفقه را مشخص یا آن را قابل تعیین نماید. در فرض صحت چنین شرطی، زوجه نسبت به مطالبۀ بیش از آن میزان مقدّر از زوج حقی ندارد. بر همین اساس، میان فقها و حقوق‌دانان اختلاف‌نظر وجود دارد؛ بدین‌معنا که برخی «انفاق» را «حق» دانسته و برخی «حکم و قاعدۀ آمره» تلقی نموده‌اند. بر همین مبنا، در صورت پذیرش قول به حکم بودن، باید شرط مزبور را باطل دانست، در حالی که پذیرش دیدگاهِ حق بودن انفاق، قول به صحت شرط را تقویت می‌نماید.       نگارنده در مقالۀ حاضر بر آن است که طبق آرای هر دو دسته از فقها و حقوق‌دانان، چه قائلان به حق بودن و چه قائلان به حکم بودن نفقه، می‌توان شرط مورد نظر را مجاز دانست. در همین راستا، در صورتی که هر یک از فقها و حقوق‌دانان به هر یک از دو دیدگاه مزبور متمایل باشد، شرطْ صحیح و جعل آن در ضمن عقد رواست.
format Article
id doaj-art-0edf9cd60d34441e82ca63be4e1f361e
institution DOAJ
issn 2251-936X
2783-3690
language fas
publishDate 2017-03-01
publisher Razavi University of Islamic Sciences
record_format Article
series آموزه‌‌های فقه مدني
spelling doaj-art-0edf9cd60d34441e82ca63be4e1f361e2025-08-20T02:46:29ZfasRazavi University of Islamic Sciencesآموزه‌‌های فقه مدني2251-936X2783-36902017-03-01915111132129شرط تحدید انفاق در حقوق ایران و فقه امامیهاحسان علی‌اکبری بابوکانی0امین امیرحسینی1استادیار دانشگاه اصفهاندانشجوی دکتری حقوق خصوصی دانشگاه شهید بهشتییکی از مسائلی که امروزه در نظام حقوق خانواده محل تردید و تأمل می‌باشد، شرط تحدید انفاق است. بر اساس این شرط، زوج با توافق زوجه می‌تواند میزان دقیق نفقه را مشخص یا آن را قابل تعیین نماید. در فرض صحت چنین شرطی، زوجه نسبت به مطالبۀ بیش از آن میزان مقدّر از زوج حقی ندارد. بر همین اساس، میان فقها و حقوق‌دانان اختلاف‌نظر وجود دارد؛ بدین‌معنا که برخی «انفاق» را «حق» دانسته و برخی «حکم و قاعدۀ آمره» تلقی نموده‌اند. بر همین مبنا، در صورت پذیرش قول به حکم بودن، باید شرط مزبور را باطل دانست، در حالی که پذیرش دیدگاهِ حق بودن انفاق، قول به صحت شرط را تقویت می‌نماید.       نگارنده در مقالۀ حاضر بر آن است که طبق آرای هر دو دسته از فقها و حقوق‌دانان، چه قائلان به حق بودن و چه قائلان به حکم بودن نفقه، می‌توان شرط مورد نظر را مجاز دانست. در همین راستا، در صورتی که هر یک از فقها و حقوق‌دانان به هر یک از دو دیدگاه مزبور متمایل باشد، شرطْ صحیح و جعل آن در ضمن عقد رواست.https://cjd.razavi.ac.ir/article_129_a934d65c560524c7a460f676310be0aa.pdf
spellingShingle احسان علی‌اکبری بابوکانی
امین امیرحسینی
شرط تحدید انفاق در حقوق ایران و فقه امامیه
آموزه‌‌های فقه مدني
title شرط تحدید انفاق در حقوق ایران و فقه امامیه
title_full شرط تحدید انفاق در حقوق ایران و فقه امامیه
title_fullStr شرط تحدید انفاق در حقوق ایران و فقه امامیه
title_full_unstemmed شرط تحدید انفاق در حقوق ایران و فقه امامیه
title_short شرط تحدید انفاق در حقوق ایران و فقه امامیه
title_sort شرط تحدید انفاق در حقوق ایران و فقه امامیه
url https://cjd.razavi.ac.ir/article_129_a934d65c560524c7a460f676310be0aa.pdf
work_keys_str_mv AT ạḥsạnʿlyạḵbrybạbwḵạny sẖrṭtḥdydạnfạqdrḥqwqạyrạnwfqhạmạmyh
AT ạmynạmyrḥsyny sẖrṭtḥdydạnfạqdrḥqwqạyrạnwfqhạmạmyh