مطالعه پروتزسازی گفتمانی : چرا دروغ روایتی پروتزی است؟
برای تبیین چگونگی عملکرد دروغ بهعنوان پروتز ابتدا به تعریف پروتز و کارکرد آن در حوزۀ گفتمان میپردازیم. با استفاده از نظریۀ امبرتو اکو از پروتز و نقش آن در گفتمان، نشان خواهیم داد که دروغ به عنوان یک نظام گفتمانی، ویژگیهای مشترکی با پروتز دارد. مسئلۀ این مقاله این است که ببینیم چگونه گفتمان وجه پ...
Saved in:
| Main Authors: | , |
|---|---|
| Format: | Article |
| Language: | fas |
| Published: |
University of Tehran
2017-03-01
|
| Series: | پژوهش ادبیات معاصر جهان |
| Subjects: | |
| Online Access: | https://jor.ut.ac.ir/article_62714_c0952beabec3f031247677472ddd6483.pdf |
| Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
| Summary: | برای تبیین چگونگی عملکرد دروغ بهعنوان پروتز ابتدا به تعریف پروتز و کارکرد آن در حوزۀ گفتمان میپردازیم. با استفاده از نظریۀ امبرتو اکو از پروتز و نقش آن در گفتمان، نشان خواهیم داد که دروغ به عنوان یک نظام گفتمانی، ویژگیهای مشترکی با پروتز دارد. مسئلۀ این مقاله این است که ببینیم چگونه گفتمان وجه پروتزی مییابد و به دنبال آن دروغ نیز به عنوان یک پروتز سبب خروج گفتمان از مسیر اصلی خود و ایجاد فضایی رخدادی و تخیلی که فراکنشی است، میگردد. با توجه به توضیحات فوق به بررسی این دو فرضیه میپردازیم ؛ گفتمان با استفاده از دروغ سبب تغییر نظام افقی روایت به نظام عمودی گشته و به این ترتیب برنامۀ کنشی به جریانی فراکنشی تغییر مییابد. این مهم در سه داستان کوتاه زاغ و روباه ، چوپان دروغگو و دختر شیر فروش و کوزه شیر بررسی میگردد. هدف این مقاله بررسی جایگاه پروتز در گفتمان روایی و همچنین تحلیل کارکرد پروتزی دروغ است. |
|---|---|
| ISSN: | 2588-4131 2588-7092 |