Kino odwróconego czasu
Mało opisanym fenomenem kina jest nurt, który można by umownie nazwać "kinem odwróconego czasu". Odwracanie (detournement) dzieł sztuki, w tym także filmów, praktykowali już w pierwszych latach po II wojnie światowej letryści. Zaopatrywali oni m.in. filmy z gatunku kung-fu w nowe, rewoluc...
Saved in:
| Main Author: | |
|---|---|
| Format: | Article |
| Language: | English |
| Published: |
Institute of Art of the Polish Academy of Sciences
2009-06-01
|
| Series: | Kwartalnik Filmowy |
| Subjects: | |
| Online Access: | https://czasopisma.ispan.pl/index.php/kf/article/view/3146 |
| Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
| _version_ | 1850139988521385984 |
|---|---|
| author | Marcin Giżycki |
| author_facet | Marcin Giżycki |
| author_sort | Marcin Giżycki |
| collection | DOAJ |
| description |
Mało opisanym fenomenem kina jest nurt, który można by umownie nazwać "kinem odwróconego czasu". Odwracanie (detournement) dzieł sztuki, w tym także filmów, praktykowali już w pierwszych latach po II wojnie światowej letryści. Zaopatrywali oni m.in. filmy z gatunku kung-fu w nowe, rewolucyjne dialogi. Dobrym przykładem kina odwróconego czasu może być kreskówka Lorelei Pepi Happy & Gay (2009), utrzymana w stylu wczesnych dźwiękowych filmów animowanych, ale za bohaterów mająca gejów i lesbijki. W interesujący sposób odwracania konwencje starych filmów Guy Maddin, m.in. w takich filmach, jak The Saddest Music In the World czy Cowards Bend the Knee (oba z 2003), w których miesza style i gatunki, wprowadzając w nie zakazane niegdyś treści i motywy. Odwracanie czasu w kinie uprawiają też niektórzy twórcy związani z ruchem found footage. Na szczególną uwagę zasługuje zwłaszcza twórczość Martina Arnolda, który rozkłada hollywoodzkie filmy na pojedyncze klatki, by znaleźć w nich ukryte treści.
|
| format | Article |
| id | doaj-art-0633ba67720c4bfbaad855aca46bcacc |
| institution | OA Journals |
| issn | 0452-9502 2719-2725 |
| language | English |
| publishDate | 2009-06-01 |
| publisher | Institute of Art of the Polish Academy of Sciences |
| record_format | Article |
| series | Kwartalnik Filmowy |
| spelling | doaj-art-0633ba67720c4bfbaad855aca46bcacc2025-08-20T02:30:00ZengInstitute of Art of the Polish Academy of SciencesKwartalnik Filmowy0452-95022719-27252009-06-016610.36744/kf.3146Kino odwróconego czasuMarcin Giżycki0Rhode Island School of Design Mało opisanym fenomenem kina jest nurt, który można by umownie nazwać "kinem odwróconego czasu". Odwracanie (detournement) dzieł sztuki, w tym także filmów, praktykowali już w pierwszych latach po II wojnie światowej letryści. Zaopatrywali oni m.in. filmy z gatunku kung-fu w nowe, rewolucyjne dialogi. Dobrym przykładem kina odwróconego czasu może być kreskówka Lorelei Pepi Happy & Gay (2009), utrzymana w stylu wczesnych dźwiękowych filmów animowanych, ale za bohaterów mająca gejów i lesbijki. W interesujący sposób odwracania konwencje starych filmów Guy Maddin, m.in. w takich filmach, jak The Saddest Music In the World czy Cowards Bend the Knee (oba z 2003), w których miesza style i gatunki, wprowadzając w nie zakazane niegdyś treści i motywy. Odwracanie czasu w kinie uprawiają też niektórzy twórcy związani z ruchem found footage. Na szczególną uwagę zasługuje zwłaszcza twórczość Martina Arnolda, który rozkłada hollywoodzkie filmy na pojedyncze klatki, by znaleźć w nich ukryte treści. https://czasopisma.ispan.pl/index.php/kf/article/view/3146Lorelei PepiGuy MaddinMartin Arnold |
| spellingShingle | Marcin Giżycki Kino odwróconego czasu Kwartalnik Filmowy Lorelei Pepi Guy Maddin Martin Arnold |
| title | Kino odwróconego czasu |
| title_full | Kino odwróconego czasu |
| title_fullStr | Kino odwróconego czasu |
| title_full_unstemmed | Kino odwróconego czasu |
| title_short | Kino odwróconego czasu |
| title_sort | kino odwroconego czasu |
| topic | Lorelei Pepi Guy Maddin Martin Arnold |
| url | https://czasopisma.ispan.pl/index.php/kf/article/view/3146 |
| work_keys_str_mv | AT marcingizycki kinoodwroconegoczasu |