„Femme fatale” jako byt fantazmatyczny. O demonicznych postaciach kobiecych w filmie w pierwszej połowie XX wieku i ich późniejszych reminiscencjach
Hadamik dokonuje wnikliwej analizy fenomenu femme fatale w kulturze od romantyzmu do współczesności, a zarazem fantazmatu jako struktury wyobraźni wpisanej w kontekst męskiej psychiki i odwiecznej walki płci. Fantazmat jest wyrazem lęku przed utratą męskiej tożsamości i pożądania. Z drugiej strony...
Saved in:
| Main Author: | |
|---|---|
| Format: | Article |
| Language: | English |
| Published: |
Institute of Art of the Polish Academy of Sciences
2003-06-01
|
| Series: | Kwartalnik Filmowy |
| Subjects: | |
| Online Access: | https://czasopisma.ispan.pl/index.php/kf/article/view/3805 |
| Tags: |
Add Tag
No Tags, Be the first to tag this record!
|
| _version_ | 1850207415995203584 |
|---|---|
| author | Zofia Hadamik |
| author_facet | Zofia Hadamik |
| author_sort | Zofia Hadamik |
| collection | DOAJ |
| description |
Hadamik dokonuje wnikliwej analizy fenomenu femme fatale w kulturze od romantyzmu do współczesności, a zarazem fantazmatu jako struktury wyobraźni wpisanej w kontekst męskiej psychiki i odwiecznej walki płci. Fantazmat jest wyrazem lęku przed utratą męskiej tożsamości i pożądania. Z drugiej strony jest też wyrazem zmian społeczno-ekonomicznych i obyczajowych, które nadeszły wraz z ruchem emancypacji kobiet. Silnie zakorzenił się on w literaturze popularnej przełomu XIX i XX wieku u Eugène’a Sue, Gustave’a Flauberta czy Algernona Swinburne’a. Został wzmocniony przez filozoficzne refleksje Nietzschego i Schopenhauera. Temat ten był również eksplorowany w malarstwie Moreau, Beardsleya, Klimta i Muncha. Femme fatale była obecna w filmach od samego początku w kinie niemym. Fantazmat był związany z konkretnymi typami aktorskimi, np. Theda Bara była jedną z wiodących postaci fatale, a następnie Louise Brooks i Marlena Dietrich, najpełniejsze wcielenie femme fatale w Błękitnym aniele i Diabeł jest kobietą. Kino noir również miało swój typ femme fatale. Hadamik umieszcza mit femme fatale w kontekście feministycznych teorii kina. Bohaterka Nagiego instynktu Verhoevena jest współczesnym wcieleniem zła. We współczesnym kinie ten typ pojawia się jako element gry z widzem i odwołań do jego znajomości konwencji gatunkowych.
|
| format | Article |
| id | doaj-art-01b7ab8368bd49709709f54fb3ffad1c |
| institution | OA Journals |
| issn | 0452-9502 2719-2725 |
| language | English |
| publishDate | 2003-06-01 |
| publisher | Institute of Art of the Polish Academy of Sciences |
| record_format | Article |
| series | Kwartalnik Filmowy |
| spelling | doaj-art-01b7ab8368bd49709709f54fb3ffad1c2025-08-20T02:10:32ZengInstitute of Art of the Polish Academy of SciencesKwartalnik Filmowy0452-95022719-27252003-06-0141-4210.36744/kf.3805„Femme fatale” jako byt fantazmatyczny. O demonicznych postaciach kobiecych w filmie w pierwszej połowie XX wieku i ich późniejszych reminiscencjachZofia Hadamik0Uniwersytet Śląski Hadamik dokonuje wnikliwej analizy fenomenu femme fatale w kulturze od romantyzmu do współczesności, a zarazem fantazmatu jako struktury wyobraźni wpisanej w kontekst męskiej psychiki i odwiecznej walki płci. Fantazmat jest wyrazem lęku przed utratą męskiej tożsamości i pożądania. Z drugiej strony jest też wyrazem zmian społeczno-ekonomicznych i obyczajowych, które nadeszły wraz z ruchem emancypacji kobiet. Silnie zakorzenił się on w literaturze popularnej przełomu XIX i XX wieku u Eugène’a Sue, Gustave’a Flauberta czy Algernona Swinburne’a. Został wzmocniony przez filozoficzne refleksje Nietzschego i Schopenhauera. Temat ten był również eksplorowany w malarstwie Moreau, Beardsleya, Klimta i Muncha. Femme fatale była obecna w filmach od samego początku w kinie niemym. Fantazmat był związany z konkretnymi typami aktorskimi, np. Theda Bara była jedną z wiodących postaci fatale, a następnie Louise Brooks i Marlena Dietrich, najpełniejsze wcielenie femme fatale w Błękitnym aniele i Diabeł jest kobietą. Kino noir również miało swój typ femme fatale. Hadamik umieszcza mit femme fatale w kontekście feministycznych teorii kina. Bohaterka Nagiego instynktu Verhoevena jest współczesnym wcieleniem zła. We współczesnym kinie ten typ pojawia się jako element gry z widzem i odwołań do jego znajomości konwencji gatunkowych. https://czasopisma.ispan.pl/index.php/kf/article/view/3805femme fatalekino noirfantazmat |
| spellingShingle | Zofia Hadamik „Femme fatale” jako byt fantazmatyczny. O demonicznych postaciach kobiecych w filmie w pierwszej połowie XX wieku i ich późniejszych reminiscencjach Kwartalnik Filmowy femme fatale kino noir fantazmat |
| title | „Femme fatale” jako byt fantazmatyczny. O demonicznych postaciach kobiecych w filmie w pierwszej połowie XX wieku i ich późniejszych reminiscencjach |
| title_full | „Femme fatale” jako byt fantazmatyczny. O demonicznych postaciach kobiecych w filmie w pierwszej połowie XX wieku i ich późniejszych reminiscencjach |
| title_fullStr | „Femme fatale” jako byt fantazmatyczny. O demonicznych postaciach kobiecych w filmie w pierwszej połowie XX wieku i ich późniejszych reminiscencjach |
| title_full_unstemmed | „Femme fatale” jako byt fantazmatyczny. O demonicznych postaciach kobiecych w filmie w pierwszej połowie XX wieku i ich późniejszych reminiscencjach |
| title_short | „Femme fatale” jako byt fantazmatyczny. O demonicznych postaciach kobiecych w filmie w pierwszej połowie XX wieku i ich późniejszych reminiscencjach |
| title_sort | femme fatale jako byt fantazmatyczny o demonicznych postaciach kobiecych w filmie w pierwszej polowie xx wieku i ich pozniejszych reminiscencjach |
| topic | femme fatale kino noir fantazmat |
| url | https://czasopisma.ispan.pl/index.php/kf/article/view/3805 |
| work_keys_str_mv | AT zofiahadamik femmefatalejakobytfantazmatycznyodemonicznychpostaciachkobiecychwfilmiewpierwszejpołowiexxwiekuiichpozniejszychreminiscencjach |