نقد و بررسی مناره‌های والری میتروخین و انعکاس سایه‌روشن‌های باغچه‌سرای الکساندر پوشکین در آن - لودمیلا نیکالایونا کارنِیوا; مرضیه یحیی‌پور; جان‌اله کریمی‌مطهر (پژوهش‌نامۀ انتقادی متون و برنامه‌های علوم انسانی)
در مقاله، ابتدا اشاره‌‌ای کوتاه به تاریخچۀ ژانر سونت1 و تاج گل سونت‌‌ها و چگونگی ورود آن به ادبیات روسی خواهیم داشت. درادامه، با اشاره به خاستگاه سونت در ادبیات جهان و سپس روسیه، به نقد و بررسی اثر مناره‌‌ها، تاج گل سونت‌‌های والری میتروخین، شاعری از کریمه که بر همین اساس بنا نهاده شده است، می‌‌پردازیم. پس از پوشکین، خالق منظومۀ فوارۀ باغچه‌سرای و شعر «اهدا به فوارۀ کاخ باغچه‌‌سرا»، در اشعار دیگر شاعران روسی، فضای تکرارنشدنی کریمه، استعداد، حساسیت جغرافیایی، و عشق او به کریمه ملموس است. ردپای اشعار باغچه‌سرای پوشکین در مناره‌‌های میتروخین هم مشاهده می‌شود. مصرع‌‌های اصلی مناره‌‌های میتروخین انعکاسی هنری از باغچه‌‌سرای است. موضوع اصلی در مناره‌‌های میتروخین زندگی مسالمت‌‌آمیز مردم با عقاید گوناگون و به‌عبارتی گفت‌‌و‌‌گوی ادیان در کریمه است. او با استفاده از این نوع ادبی به درون‌‌پویی جغرافیای سیاسی می‌‌پردازد. با نقد و بررسی مناره‌‌های والری میتروخین می‌‌توان به این نتیجه دست ‌‌یافت که او پای‌‌بند به وصیت پوشکین و مانند او معتقد به حفظ وحدت میان اقوام ساکن کریمه است و سمبل‌‌های تاریخی و طبیعیِ جغرافیای سیاسی کریمه بی‌‌تأثیر در آفرینش سونت‌‌های او نیست.