XV. ASIR ŞÂİRİ UŞŞÂKÎ’YE ÂİT YENBÛ-I HİKMET ADLI MESNEVİNİN NECMEDDÎN-İ DÂYE’NİN MİRSÂDU’L-İBÂD’I İLE MÜNÂSEBETİ - Kübra Yılmaz (İslami İlimler Dergisi)
Bu çalışma, XV. asrın en hacimli manzumeserlerinden kabul edilebilecek olan Yenbû-ı Hikmet ve Yenbû-ıHikmet’in temel kaynaklarından biri olan Mirsâdu’l-İbâd’ınkarşılaştırması üzerinedir. Yenbû-ı Hikmet her ne kadar katalog kaydındave eser zahriyesinde Pîr Hüsâmeddîn Uşşâkî’ye atfedilmiş olsa da araştırmamızneticesinde eserin Uşşâkî mahlaslı bir XV. asır şâiri tarafından kalemealındığı anlaşılmıştır. Eser, 855 (1451-1452) yılında Uşşâkî tarafından XV.asırda Türkçe kaleme alınmış dinî-tasavvufî bir mesnevi olup Candaroğlu İsmâilŞah’a ithaf edilmiş önemli mesneviler arasındadır. Mirsâdu’l-İbâd iseNecmeddîn-i Dâye er-Râzî (v. 654/1256) tarafından sûfînin seyr ve sülûkunuanlatmak üzere yazılmış önemli bir eserdir. Bu çalışmada hem Türk dil tarihi ve mesnevîedebiyatı açısından hem de Mirsâdu’l-İbâd adlı tasavvuf klasiğindenyapılmış telif-tercüme olması yönüyle önemli bir mesnevi olan Yenbû-ı Hikmetüzerine hazırlanan bu çalışmada Yenbû-ı Hikmet’in temel kaynağı olduğunudüşündüğümüz Mirsâdu’l-İbâd ile karşılaştırılması yapılarak iki eserinbenzer ve farklı yönleri üzerinde durulmuştur. Ayrıca Uşşâkî’nin, Yenbû-ıHikmet’i kaleme alırken Mirsâdu’l-İbâd’tan ne derecede yararlandığıve ne gibi genişletmeler-daraltmalar yaptığı da incelenmiştir. Böylece Türkedebiyatı tercüme geleneği çerçevesinde Yenbû-ı Hikmet’in telif mi yoksatercüme özelliğinde mi olduğu da irdelenmek istenmiştir.