بررسی و نقد کتاب زبان زنده؛ درآمدی بر انسان‌شناسی زبان‌شناختی - لیلا اردبیلی (پژوهش‌نامۀ انتقادی متون و برنامه‌های علوم انسانی)
انسان‌شناسی زبان‌شناختی به‌عنوان یکی از زیرشاخه‌های مهم انسان‌شناسی، به‌دنبال بررسی این مهم است که چگونه زبان، به‌عنوان امری اجتماعی، در حیات یک جامعه نقش فعالانه‌ای را ایفا می‌کند و جنبه‌های مختلفی از مناسبات اجتماعی یک جامعه را رمزگذاری می‌کند. این شاخه از علم، که ماهیتی میان‌رشته‌ای دارد، تلاش می‌کند تا درعوض بررسی پدیده‌های زبانی در خلأ، آن‌ها را باتوجه‌به بافت اجتماعی موردمطالعه قرار دهد و از این ره‌گذر، به رمزگشایی مؤلفه‌های اجتماعی پنهان در پس به‌کارگیری سطوح مختلف زبان‌شناختی، از آواشناسی و واژه‌شناسی تا نحو و معناشناسی، دست یابد. این مقاله با بررسی انتقادی کتاب زبان زنده؛ درآمدی بر انسان‌شناسی زبان‌شناختی، نوشتۀ لورا ام. اهرن، قصد دارد تا نشان دهد که چگونه می‌توان ساحات اجتماعی نهان در زبان، مانند فرهنگ، اندیشه، جامعه‌پذیری، جنسیت، نژاد، قومیت، و قدرت را باتوجه‌به کاربردهای زبانی در بافت‌های مختلف موردمطالعه قرار داد و بدین ‌وسیله، زبان را به‌مثابۀ نقشۀ راهی در نظر گرفت که از طریق آن، جامعۀ موردبررسی را فهم کرد.