بررسی نگرش دانش ‏آموزان شهر کرمان در پایۀ دوازدهم رشته ‏های علوم انسانی، علوم تجربی، و ریاضی به درس عربی - دانش محمدی رکعتی; یوسف نظری; علی نوبهار; زینب شجاعی (پژوهش‌نامۀ انتقادی متون و برنامه‌های علوم انسانی)
آموزش زبان عربی در مدارس به‏دلایل فرهنگی، سیاسی، و نوع نگاه خانواده‏ها و دانش‏آموزان از چند دهه پیش تاکنون، نسبت به سایر دروس، با چالش بیش‏تری مواجه بوده است. بررسی نگرش دانش‏آموزان به یادگیری این زبان گام مؤثری در سیاست‏گذاری و تألیف کتاب‏های آموزشی خواهد بود. در این پژوهش با روش توصیفی ـ پیماشی به بررسی نگرش دانش‏آموزان رشته‏های ادبیات و علوم انسانی، علوم تجربی، و علوم ریاضی کلاس دوازدهم شهر کرمان درخصوص یادگیری زبان عربی ‏پرداخته شده است. در این بررسی تفاوت نگرش‏های دانش‏آموزان سه رشتۀ انسانی، تجربی، و ریاضی و هم‏چنین تفاوت نگرش دانش‏آموزان دختر و پسر به یادگیری زبان عربی بررسی شد. نمونۀ این پژوهش 337 نفر از دانش‏آموزان پسر و دختر کلاس دوازدهم شهر کرمان‏اند. نتایج پژوهش نشان می‏دهد که نگرش بیش‏تر دانش‏آموزان سه رشتۀ علوم انسانی، تجربی، و ریاضی در سه متغیر علاقه به یادگیری زبان عربی، اهمیت درس عربی دربین سایر دروس، و محتوای درس عربی منفی است. با‏وجوداین، دانش‏آموزان رشتة ریاضی علاقۀ بیش‏تری به یادگیری زبان عربی، نسبت‏به دانش‏آموزان دیگر، دارند. از نظر تفاوت بین دانش‏آموزان دختر و پسر، تفاوت معناداری بین آرای دو گروه وجود نداشت.