İbnü’l-Arabî ve Mevlânâ’nın Din Anlayışı Çerçevesinde Öteki’nin Konumu - Ömer Özgül (Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi)
Günümüzde, dünyanın farklı bölgelerinde yaşayan birçok insanın farklı nedenlerle İslâm’a karşı mesafeli olduğu ve din olarak İslâm’ı seçmediği bilinmektedir. Bu durumdaki insanlar, Müslümanlar tarafından nasıl algılanmalıdır? Müslümanların gayrimüslimlere yaklaşımları nasıl olmalıdır? Sûfî geleneğin diğer dinlere bakışının geniş bir perspektiften anlaşılması, bu sorulara cevap bulabilme noktasında büyük katkı sağlayacaktır. Öncelikle, ontolojik bir ötekileştirmeyi reddeden İslâm’ın tasavvufî yorumunun, farklı din mensupları arasındaki çatışmanın çözümü için bir adres olabileceği tarihi tecrübelerle sabittir. İbnü’l-Arabî ve Mevlânâ çok kültürlü ve çok dinli bir dünyada, özünde her şeyin hakîkatinin bir olduğunu müşâhede ettiklerinden bütün insanlığı birlik ve beraberliğe, sevgi, hoşgörü ve barışa çağırmışlardır. Ötekileştirme gayretlerinin hâkim olduğu günümüz dünyasında, hoşgörü merkezli bu görüşe ne kadar muhtaç olduğumuz son derece açıktır. Bu çalışmada, çeşitli inançların sorunsuz bir şekilde bir arada yaşayabilmelerinde, İbnü’l-Arabî ve Mevlânâ gibi sûfî şahsiyetlerin kültür ve düşünce yapısının bilinmesinin büyük katkı sunacağı vurgulanmaya çalışılmıştır.