Wychowanie w świetle dokumentów Soboru Watykańskiego II - Stanisław Dziekoński (Studia Paedagogica Ignatiana)
Na przestrzeni wieków Kościół realizował swoje wychowawcze posłannictwo na różne sposoby i we współpracy z wieloma środowiskami. Wiele uwagi poświęcał praktyce i teorii wychowania, którą z jednej strony budował na wartościach ewangelicznych i podstawach dogmatycznych chrześcijańskiego wychowania, z drugiej zaś uwzględniał zmieniającą się rzeczywistość w obszarze życia społecznego i kultury. W myśli wychowawczej Kościoła dostrzega się wyraźnie ewolucję w samym definiowaniu wychowania, stawianych celach, proponowanych metodach i środkach, w nauce o podmiotach i środowiskach wychowania. W niniejszym artykule zostanie podjęta próba uchwycenia i prezentacji wychowania w nauczaniu Soboru Watykańskiego II. Wypracowana na Soborze Watykańskim II odnowiona koncepcja wychowania, oparta na personalizmie pedagogicznym zakotwiczonym w chrześcijańskiej antropologii, stała się punktem wyjścia w refleksji pedagogicznej Kościoła po Soborze Watykańskim II.