Hz. Peygamber Döneminde Hz. Ebû Bekir’in Sahabe Arasındaki Konumu - Merzuk Grabus (Türkiye Din Eğitimi Araştırmaları Dergisi)
Hz. Ebû Bekir Kureyş’in alt kolu konumunda olan Benî Teym kabilesine mensuptur. Benî Teym az sayıda mensubu bulunan küçük bir kabiledir. Cahiliye döneminde kan davalarını karara bağlamak ve diyet belirlemek anlamını ifade eden eşnâk görevi bu kabile tarafından ifa edilmiştir. Hz. Ebû Bekir ilk iman edenlerden biri olarak pek çok konuda Hz. Peygamber’e yardımcı olmuştur. Tebliğ faaliyetinde bulunmak ve köleleri satın alarak özgürlüğüne kavuşturmak önemli hizmetlerindendir. Allah yolunda malının tamamını infak ederek ashâb arasında cömert kişiliğiyle tanınmıştır. Mi‘rac hadisesinden sonra Hz. Peygamber tarafından “es-Sıddîk” olarak isimlendirilmiştir. Kur’an’da da ismi zımnen geçtiği kabul edilmektedir. Ferasetli, temkinli ve soğukkanlı olan Hz. Ebû Bekir bütün bu özellikleriyle sahâbîler arasında öne çıkan mümtaz bir şahsiyettir. Hz. Peygamber’in mağara ve hicret arkadaşı olması, en çok onunla istişare etmesi ve hastalandığında mihrabı ona tevdi etmesi gibi hususlar Hz. Ebû Bekir’i ayrıcalıklı kılmıştır. Hz. Peygamber’in methine mazhar olduğu gibi ashâb tarafından da hürmet ve itibar görmüştür. Hz. Peygamber ile münasebeti ashâb ile olan münasebetlerinde önemli ve belirleyici rol oynamıştır.